ประธานปิ๊ พาซู๊ดเส้น “ก๋วยเตี๋ยวศิริโชค” ทีเด็ดบะหมี่ต้มยำ แซ่บนัวร์สไตล์บ้านๆ

อีจันจานเด็ด โดย “ประธานปิ๊” 

“ก๋วยเตี๋ยวหมูศิริโชค แปดริ้ว” 

ประธานปิ๊ ในฐานะคนเมืองฉะฯ ขอประกาศว่า ในตัวเมืองแปดริ้วเนี่ยะ มีร้านก๋วยเตี๋ยวอร่อยๆ อยู่หลายร้านเลยจ้า ทั้งร้านเก่าแก่ดั้งเดิม ร้านเปิดใหม่ มีครบทั้งก๋วยเตี๋ยวหมู เนื้อ ยันก๋วยเตี๋ยวเรือ ให้เลือกกินกันตามรสนิยม  

วันนี้ จะชวน FC อีจันจานเด็ด ไปกิน “ร้านศิริโชค” ก๋วยเตี๋ยวหมูสูตรโบราณแบบบ้านๆ ที่ยึดแนวทางดั้งเดิม ด้วยสูตรก๋วยเตี๋ยวหมูแบบไทยแท้ (ไม่ปรุงจัดจ้านเกินไป) เน้นความกลมกล่อมของน้ำซุป ซึ่งอร่อยมากๆ เพราะเขาปรุงแบบตักน้ำซุปมาต๊อกๆๆ กับหมูบะช่อในชาม และทำแบบนี้ทุกชาม 

“ร้านศิริโชค” อยู่ตรงข้ามสถานีตำรวจ ก่อนถึงตลาดบ่อบัว ใจกลางเมืองแปดริ้วเลยครับ เวลาขับรถไป คอยส่องด้านขวามือไว้ดีๆ ไม่งั้นอาจขับเลยร้านโดยไม่รู้ตัว ร้านเป็นตึกแถวดั้งเดิม มีป้าย“ศิริโชค” ติดไว้ชัดเจน บรรยากาศหน้าร้านคึกคักมาก ทั้งลูกค้าที่มารอ ทั้งไรเดอร์ และทีมทำก๋วยเตี๋ยวหน้าร้านสามสี่คน ที่ช่วยกันผลิตชามต่อชามอย่างขะมักเขม้น ส่วนภายในร้านก็ได้อารมณ์เรโทรย้อนยุคมาก อ้อ….จะบอกว่าเอกลักษณ์ทีเด็ดของร้านนี้ คือ บะหมี่ไข่และบะหมี่เป๊าะ (เส้นแบนๆ ของหายาก) และใช้ชามสเตนเลสเงาแวบครับ   

หิวเบอร์นี้ ผมสั่งสามชามพร้อมกันเลย คือ บะหมี่ต้มยำแห้ง บะหมี่ต้มยำน้ำ และเส้นใหญ่เย็นตาโฟ ชามแรก “บะหมี่ต้มยำแห้ง” ในชามมี เส้นบะหมี่ไข่สีเหลือง โปะหน้ามาด้วยหมูชิ้น หมูแดง ฮื่อก้วย ตับ และหมูสับ กระเทียมเจียว กากหมูรอง และถั่วลิสงคั่วบดรองพื้นอยู่ด้านล่างอีกที รีบบีบมะนาวแล้วคลุกกินเลยสิครับรออะไร กินกันมาเป็นสิบปีแล้ว กินกี่ทีก็อร่อยแบบนี้แหละ เขาลวกเส้นบะหมี่มาได้ที่ นุ่มหนึบ ไม่เละ ไม่แข็ง น้ำปรุงต้มยำเคลือบเส้นบางๆ ทั่วถึงไม่แฉะแฉะ รสชาติครบรส  เปรี้ยวจากมะนาวจริง เผ็ดปลายลิ้น เค็มกลม และมีหวานบางๆ คอยประคองอยู่ข้างหลัง หมูบะช่อ คือ พระเอกของชามนี้ เนื้อเนียน นุ่ม เด้งแบบมีน้ำในตัว กัดแล้วไม่แตก ไม่ร่วน สัมผัสแน่นกำลังดี เมื่อคลุกเข้าด้วยกัน ได้รสชาติลงตัวอย่างน่าประหลาด 

ชามที่สอง “บะหมี่ต้มยำน้ำ” คือบทพิสูจน์ของร้าน แม้สั่งต้มยำแต่เราจะรับรู้ความหวานของน้ำซุปเคี่ยวจนออกหวานธรรมชาติ ผสมกับการที่เขาต๊อกๆ กับหมูบะช่อ ซดทั้งน้ำทั้งหมูสับละเอียดที่ละลายในน้ำ ทำให้หอมหมูสับทันทีที่ซดคำแรก แทรกด้วยรสชาติต้มยำแบบผู้ดี คือ เปรี้ยวนุ่ม ไม่แหลม เผ็ดนิดเดียวพอให้รู้สึก เส้นบะหมี่จะดูดซุปเข้าไป มีรสซึมอยู่ข้างในทุกคำ 

แล้วก็มาถึงชามสุดท้าย “เส้นใหญ่เย็นตาโฟ” สีชมพูอ่อนของน้ำซุปดูสะดุดตา ไม่จัดจ้าน กลิ่นเต้าหู้ยี้แท้ๆ (หายากนะ ร้านส่วนมากในปัจจุบันไม่ได้ใส่เต้าหู้ยี้แท้ๆ แบบสูตรโบราณแล้ว) ลอยขึ้นมาเลย เส้นใหญ่แผ่นกว้างนุ่ม ลื่น และมีความหนึบเล็กๆ เคี้ยวแล้วเต็มคำ น้ำซุปเย็นตาโฟของศิริโชค ไม่หวานนำ ไม่เปรี้ยวโดด แต่ให้รสนัวแบบสมดุล เปรี้ยว เค็ม หวาน รวมตัวกันพอดี (บางท่านอาจไม่คุ้นลิ้น เพราะสูตรโบราณจะไม่ปรู๊ดปร๊าดเหมือนรสชาติร้านสมัยใหม่ครับ) ท็อปปิ้งมาด้วยหมูสับ ลูกชิ้นปลา ฮื่อก้วย แมงกะพรุน เลือดหมู รวมกันมาแบบ “พอดีคำ” อิ่มอร่อยอย่างเคยครับ 

อีกอย่างที่ประธานปิ๊ โปรดปราน คือ บรรยากาศในร้านมันช่างย้อนยุค ระหว่างกินเพลินๆ เราจะได้ยินซาวด์แทร็ก เสียงคนทำก๋วยเตี๋ยวทวนรายการกัน เสียงช้อนกระทบชาม เสียงคนสั่งอาหาร เสียงลูกค้าคุยกัน คลอๆ ตลอดเวลา พลาลไปนึกถึงวันเก่าๆ ที่ป๋ากับแม่พาประธานมากินร้านนี้เลย อ้าวจบแบบซึ้งซะงั้น