“เห็นแก่เที่ยว” ทริปนี้ พามาเฝ้า “จระเข้” นักล่าใต้น้ำแห่งบึงบอระเพ็ด 

จระเข้ บึงบอระเพ็ด : เช้าตรู่ของนักล่าใต้น้ำ 

เริ่มเข้าสู่หน้าฝน ผืนน้ำของ บึงบอระเพ็ด ยังนิ่งเงียบสงบ แสงเช้ามืดค่อยๆ สว่างขึ้น  นี่ไม่ใช่เช้าของกลุ่มนกน้ำเพียงอย่างเดียว แต่เป็นช่วงเวลาของ “นักล่า” ที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ผิวน้ำ 

เรามุ่งหน้าไปยัง เขตห้ามล่าสัตว์ป่าบึงบอระเพ็ด ในวันธรรมดาที่เงียบสงบ ป้ายเตือน “ระวังจระเข้” ตั้งอยู่ริมทาง เหมือนบอกว่า ที่นี่ไม่ใช่แค่เส้นทางของคน แต่เป็นทางผ่านของเจ้าถิ่น 

“ช่วงนี้เฝ้ารอแถวนี้ ก็พอได้เจอ ขึ้นมาเดินบนถนน  หรือจะนั่งเรือ ออกเที่ยวชม วิวทิวทัศน์ อาจจะได้เห็นนอนอาบแดด อยู่บ้าง” 
คำพูดของเจ้าหน้าที่ ทำให้มีความหวัง ขึ้นเล็กน้อย 

เวลา 07.23 น. เงาดำสองก้อนค่อยๆ เคลื่อนตัวอยู่กลางน้ำ ก่อนจะเคลื่อนเข้าหาฝั่ง เสียงเตือนดังขึ้นทันทีให้ถอยห่าง เพราะเป็นจุดขึ้นประจำ ไม่นานนัก ร่างล่ำบึกของจระเข้ก็โผล่พ้นผิวน้ำ ขึ้นมาหยุดนิ่งริมถนนอย่างไม่สนใจสายตาผู้เฝ้ามอง 

แสงอาทิตย์สะท้อนเกล็ดแข็งบนสันหลัง ก่อนที่มันจะคลานข้ามถนนมีหยุดบ้างเป็นบางช่วง และกลับลงน้ำอีกฝั่งหนึ่งอย่างเงียบๆ เหตุการณ์สั้นๆ แต่ทรงพลังเหมือนฉากหนึ่งในสารคดีธรรมชาติ  

จระเข้บึงบอระเพ็ดเป็นสายพันธุ์น้ำจืด ปัจจุบันมีประชากรราว 30–40 ตัว และมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น นั่นหมายถึงระบบนิเวศแห่งนี้ยังคงสมดุลพอให้ผู้ล่าโบราณเหล่านี้ดำรงอยู่ได้ 

การเฝ้าดูสัตว์ป่า ไม่ใช่การตามล่าความตื่นเต้น 
แต่คือการเรียนรู้ที่จะ “อยู่ร่วม” อย่างเคารพ 

เช้าวันนั้น จบลงพร้อมภาพจระเข้ที่ค่อยๆ จมหายไปใต้ผืนน้ำกับวิวทิวทัศน์ ยามเช้า ของบึงบรเพ็ด 
 
 

ทิ้งไว้เพียงความรู้สึกว่า… 
ธรรมชาติจะเปิดเผยความลับของมัน ก็ต่อเมื่อเรามีความอดทนต่อการรอคอย  

เขียนโดย: เห็นเเก่เที่ยว