บทพิสูจน์และการแก้ปัญหา “เสือโคร่งแก่โผล่ป่าดงใหญ่“

ข่าวการเจอเสือโคร่งตัวใหญ่ที่ จ.บุรีรัมย์
ที่ถูกตั้งข้อสงสัยว่า…เสือโคร่งตัวนี้ อาจเป็นเสือเลี้ยงที่ถูกปล่อย หลังจากที่ชุดเฉพาะกิจพญาเสือ ปฏิบัติการ “เสือล่าเสือ” ทำการล่อซื้อกับคนลักลอบค้าสัตว์ป่าที่ จ.สุรินทร์ หรือไม่!

เรื่องนี้ อีจัน ส่งทีมพิสูจน์ทันที

19 ก.ค. 67
สองเสือหนุ่มบ้านอีจัน ออกเดินทางแต่เช้าตรู่ มุ่งตรงปลายทาง “เขตรักษาพันธุ์ป่าดงใหญ่” จ.บุรีรัมย์ เพื่อหาคำตอบเสือแก่ตัวนี้เป็น “เสือป่า” หรือ “เสือเลี้ยง”

เราได้ร่วมประชุมกับทีมสัตว์แพทย์ สำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 7 (นครราชสีมา) ,เจ้าหน้าที่สถานีวิจัยสัตว์ป่าดงพญาเย็น-เขาใหญ่ ,เจ้าหน้าที่เขตรักษาพันธุ์ป่าดงใหญ่ ร่วม 2 ชั่วโมง สุดท้ายก็ได้ข้อสรุป

นายสมส่วน รักสัตย์ หัวหน้าเขตรักษาพันธุ์ป่าดงใหญ่ ยืนยันว่า เสือโคร่งตัวนี้ เป็นเสือป่าชัดเจน มีเลขไอดี “116M” ตามที่มีข่าวเสนอไป

ซึ่งตอนนี้ก็เท่ากับว่า…ประเด็นเสือตัวนี้เกี่ยวข้องกับการล่อซื้อของชุดพญาเสือก็เคลียร์!

แต่…ยังมีสิ่งที่ต้องเคลียร์อีก เสือแก่ตัวนี้ อยู่ในเขตไหน?

การตรวจสอบปรากฎว่า เสือแก่ตัวนี้ อยู่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าดงใหญ่ ป่าสงวนแห่งชาติป่าดงใหญ่ และอุทยานแห่งชาติตาพระยา ซึ่งมีราษฎรทำกินตามมาตรา 121 พระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2562 มาตรา 64 พระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ. 2562 และพื้นที่คณะกรรมการนโยบายที่ดินแห่งชาติ (คทช.)

นั่นก็หมายความว่า ”เสือแก่ตัวนี้อยู่ในป่าตามกฎหมาย และชาวบ้านก็มีที่ทำกินตามกฎหมาย“ เหมือนกัน

ตอนนี้ความหนักใจก็ตกอยู่กับเจ้าหน้าที่ “เขตรักษาพันธุ์ป่าดงใหญ่” เพราะ?

• เสืออยู่พื้นที่ของมัน เจ้าหน้าที่จะไปจับส่งหน่วยงานดูแลไม่ได้ ซึ่งหากเจ้าหน้าที่ทำถือว่าผิดระเบียบ
• ราษฎรที่ทำกินในพื้นที่เกิดความไม่สบายใจ วัว-ควาย ของราษฎรอาจถูกเสือแก่ตัวนี้จัดการแบบร้านบุฟเฟ่ต์

ทางแก้ปัญหาตอนนี้คือ…

• จัดชุดลาดตระเวนเฝ้าระวัง รอบพื้นที่ที่พบเสือ
• ติดกล้องส่องสัตว์ ติดตามการเคลื่อนที่ของเสือ
• ติดป้ายประชาสัมพันธ์ชาวบ้าน ขอความร่วมมือในการเข้าพื้นที่ทำกิน
• วางแผนพลักดันเสือให้เข้าไปในป่าลึกห่างจากจุดทำกินของชาวบ้าน

ทั้งนี้ ปัญหาและแนวทางการแก้ปัญหาเหล่านี้ หัวหน้าเขตรักษาพันธุ์ป่าดงใหญ่ กล่าวว่า ต้องขอความร่วมมือจากชาวบ้านจริงๆ เพราะหากไม่ให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ผลเสียก็จะตกอยู่กับตัวชาวบ้านเอง “น้ำต้องพึ่งเรือ เสือก็ต้องพึ่งป่า”