ลูกเพจอีจัน ฝากบอกคนทางบ้าน ในวันที่ไม่ได้เจอกัน เพราะต่างต้องสู้กับ โควิด
migrator
22 มกราคม 2564

เมื่อเทศกาลส่งท้ายปี ที่เราต่างวางแพลนสุขไว้เต็มไปหมดเลย เตรียมซื้อของให้คนที่บ้าน เตรียมเก็บเงินไว้สำรองเพื่อใช้จ่ายในเทศกาลแสนสุขสันต์ แต่ทุกอย่างก็พังทลายลง เมื่อไวรัสร้ายย่ำกรายเข้ามาอีกครั้ง
“โควิดมา น้ำตาเอ่อ” ปีใหม่ปีนี้คงไม่ได้กลับบ้านอีกแล้วนะ
แม้ในใจจะอยากกลับแค่ไหนก็ตาม ภาวนาให้สถานการณ์ของโรคระบาดนี้ คลี่คลายทุกคนจะได้กลับบ้านตามแพลนที่วางไว้ แต่เหมือนจะเป็นแค่หวัง เพราะผู้ติดเชื้อยังพุ่งอย่างต่อเนื่อง
เมื่อวานนี้ 29 ธ.ค. 2563 จันอาสาเป็นสื่อกลางเพื่อให้ลูกเพจ บอกความในใจถึงคนทางบ้าน จากคนทางนี้ถึงคนทางบ้าน แน่นอนว่าสิ่งที่จันสัมผัสได้ จากคอมเมนต์คือความคิดถึงจากหัวใจ ที่ล้นออกมา เมื่อวันที่ต่างคนต่างต้องสู้กับโควิด ความคิดถึงที่มี กลายเป็นความเข้าใจและการรอคอย วันที่เราจะพบกันทันที



