เรื่องราวแสนเศร้านี้เกิดขึ้นกับครอบครัวคุณยุ้ยค่ะ หลังจากที่ “ตาบู๊” พ่อของเธอป่วยด้วยโรคหัวใจ เพราะเลือดไปเลี้ยงหัวใจไม่พอ ต้องนอนรักษาที่โรงพยาบาล ในเวลานั้นลูกสาวถามว่าอยากให้ใครมาเยี่ยมมากที่สุด เขาตอบว่า “ชาลี”
“ชาลี” เป็นแมวที่ตาบู๊รักมาก คุณยุ้ยเธอเล่าว่า เมื่อก่อน ชาลีเป็นแมวจร ตากแดด ตากฝน อดๆ อยากๆ เธอจำได้ดี ในวันนั้นที่ร้านอาหาร ชาลีเดินตามหลังเธอมา และเอาแต่ร้องเรียกไม่หยุด ด้วยความสงสาร ในที่สุดเธอก็พาชาลีกลับบ้าน
การพาชาลีกลับบ้านในครั้งนี้ ได้เปลี่ยนหัวใจของตาบู๊ไปตลอดกาล เพราะเมื่อตาบู๊ได้เห็นชาลี จากคนที่ไม่เคยชอบแมว กลับบอกให้คุณยุ้ยพาแมวเข้ามาบ้านได้
และเพราะตาบู๊เป็นข้าราชการบำนาญ จึงมีเวลาว่างอยู่บ้านตลอด เขาดูแลชาลีเป็นอย่างดี พาออกไปเดินเล่น ชมวิวนอกบ้าน เรียกได้ว่าตัวติดกันแทบตลอด
จนเวลาผ่านมา 4 ปี เมื่อเดือนมกราคมนี้ คุณหมอได้ตรวจพบว่า ชาลีเป็นโรคหัวใจ เป็นโรคเดียวกันกับตาบู๊ในตอนนี้ค่ะ
จากอาการเลือดไปเลี้ยงขาไม่พอ ทำให้ต้องรักษากันอยู่นาน แต่ชาลีก็ผ่านมาได้จนแทบเหมือนปกติ
แต่แล้วตอนนี้กลับเป็นตาบู๊ ที่ป่วยหนักอยู่ในโรงพยาบาล เป็นเวลา 3 วัน ที่ต้องรักษาตัว แต่แล้วในเช้าวันที่ 4 ของการรักษา ตาบู๊จากไปอย่างกระทันหัน…
เพราะธุระที่ต้องจัดการ ครอบครัวได้พาชาลีไปฝากไว้ที่คลินิก ในระหว่างพิธีสวดศพของตาบู๊ อาการของชาลีกลับทรุดหนัก คุณยุ้ยรีบไปเยี่ยมชาลีทันที พร้อมย้ำว่า “ไม่อนุญาตให้ไปกับคุณตานะ” ในเวลานั้น ชาลีมองหน้าคุณยุ้ยและหันหลังให้ ราวกับกำลังปฏิเสธคำขอของเธอ
ท่ามกลางความโศกเศร้าของครอบครัว จนเดินทางมาถึงวันสุดท้าย หน้าเมรุเผาศพ จู่ๆ คุณยุ้ยก็ได้รับข่าวร้าย ที่ทำให้หัวใจทั้งครอบครัวแตกสลายซ้ำสอง เมื่อชาลีได้จากไป ก่อนเผาศพตาบู๊ไม่กี่นาที
ชาลีได้จากไปแล้ว… แม้ในนาทีสุดท้าย ชาลีก็ไม่ปล่อยให้ตาบู๊ต้องเดินทางไกลเพียงลำพัง
วันนี้คุณยุ้ยได้นำเถ้ากระดูกของทั้งสอง มาลอยอังคารพร้อมกัน “หวังว่าพวกเขาจะได้เจอกันอีกครั้ง ที่โลกใบใหม่”
อีจันขอให้ตาบู๊เดินทางไปสู่ภพภูมิที่ดี พร้อมกับคู่หูตัวน้อยที่รักตาบู๊สุดหัวใจด้วยนะคะ