เสียงปริศนา ทวงความยุติธรรม? คดีฆ่าหั่นศพ “มิยาโกะ ฮิราโอกะ”

“เจ็บ….มันเจ็บเหลือเกิน…ทำไมต้องเป็นฉัน”

นี่คือเสียงปริศนาที่สะอื้นแทรกเข้ามา ระหว่างนักข่าวรายงานสด จุดเกิดเหตุ คดีฆาตกรรมสุดโหด

ฆ่าหั่นศพ “มิยาโกะ ฮิราโอกะ”

ที่เมืองฮามาดะ จังหวัดชิมาเนะ เด็กหญิง “มิยาโกะ ฮิราโอกะ” ผู้ที่เป็นแสงสว่างของครอบครัว หลังเลิกเรียน เธอทำงานพิเศษ ส่งเสียตัวเอง แบ่งเบาภาระพ่อแม่ เธอเป็นที่รักของเพื่อนๆ และคนรอบตัว

คืนวันที่ 26 ตุลาคม 2009 หลังเลิกงานราวสามทุ่มเศษ มิยาโกะโบกมือลาเพื่อนร่วมงาน และไม่เคยกลับมาอีกเลย

10 วันต่อมา ครอบครัวของเธอต้องใจสลาย ตำรวจโทรมาบอกว่าคนเก็บเห็ดที่ภูเขาการิว พบศีรษะและชิ้นส่วนมนุษย์

แสงสว่างของครอบครัว ได้ดับลงตอนนั้น

ร่างของมิยาโกะ ถูกแยกออกเป็นชิ้น ๆ กระจายทิ้งไว้ในป่า สะท้อนความโหดเหี้ยม และไร้มนุษยธรรมของคนร้าย แต่สิ่งที่ทำให้ชาวญี่ปุ่น ต้องขนลุก คือเหตุการณ์ใน “ข่าวภาคค่ำ” ขณะที่นักข่าว กำลังรายงานสด กลับมีเสียงลึกลับ แทรกเข้ามาในสัญญาณ เป็นเสียงผู้หญิงสะอื้นไห้อย่างเจ็บปวด “เจ็บ… มันเจ็บเหลือเกิน…ทำไมต้องเป็นฉัน”

หลายคนเชื่อว่า นั่นคือ… เสียงวิญญาณของมิยาโกะ ที่ออกมาทวงความยุติธรรม ความหวาดกลัวหม่นหมองปกคลุมทั้งจังหวัด
แต่คดีกลับค่อยๆ เงียบลง

ไม่พบ DNA
ไม่มีคราบเลือด
ไม่มีพยาน

กลายเป็นคดีที่ปิดไม่ได้ ยาวนานถึง 7 ปี

ปี 2016 ตำรวจตัดสินใจรื้อแฟ้มคดีใหม่ ขยายการตรวจสอบรายชื่อ ออกไปถึงจังหวัดใกล้เคียง และได้ไปเจอกับชื่อหนึ่ง “ชินจิ ยาโนะ” ชายวัยกลางคน ที่เคยถูกจับคดีล่วงละเมิดและกักขังหญิงสาว แต่สิ่งที่ทำให้ “ยาโนะ” หลุดรอดจากสายตาตำรวจ ก็เพราะ “ชินจิ ยาโนะ” ตายไปแล้ว เพียง 2 วัน หลังการพบร่างมิยาโกะ

8 พฤศจิกายน 2009 ยาโนะขับรถขึ้นทางด่วนชูโกกุ พร้อมแม่ของเขา จู่ๆ รถของเขา ก็พุ่งชนกำแพงกั้นทางด่วน ถังน้ำมันระเบิดทันที ไฟลุกท่วมรถทั้งคัน สภาพร่างของเขากับแม่ ไหม้เกรียมแทบจำไม่ได้ ตอนนั้นไม่มีใครฉุกคิด ว่า… อุบัติเหตุจริง หรือตั้งใจหนีความผิด?

กลับมาที่ปี 2016 ตำรวจบุกค้นบ้านของยาโนะ สิ่งที่พบนั้น ทำให้ทั้งประเทศช็อก กล้องดิจิทัลหนึ่งตัว และภาพถ่าย 57 ภาพ

ภาพเหล่านั้นบันทึกทุกขั้นตอน ตั้งแต่มิยาโกะยังมีชีวิต จนไปถึงการทารุณกรรม การชำแหละศพที่เขาภาคภูมิใจ ลายวอลเปเปอร์และพรม ตรงกับในภาพทุกอย่าง บ้านธรรมดาหลังหนึ่ง กลายเป็นสถานที่ที่นรก…ยังอาจดูดีกว่า

สำหรับครอบครัวฮิราโอกะ การได้รู้ความจริง หลังผ่านมา 7 ปี ไม่ได้ทำให้บาดแผลในใจที่เจ็บปวดนั้นลดลง เพราะฆาตกร
ไม่มีวันได้ยืนในศาล ไม่มีวันได้ชดใช้ความผิด พ่อของมิยาโกะ พูดต่อหน้าสื่อ ด้วยแววตาที่แตกสลาย

“เราแค่อยากถามว่า
ลูกเราไปทำอะไรให้
เธอแค่อยากกลับบ้าน
เธอแค่ทำงานเพื่อครอบครัว
ทำไมต้องทำขนาดนี้
ตอนนี้ไม่มีแม้แต่คนให้ถามว่าทำไม”

คดีนี้ถูกปิดจบโดยไม่มีการสั่งฟ้องเพราะฆาตกร ตายไปแล้ว คำถามว่าทำไมต้องเป็นเธอ? ความรู้สึกของมือฆ่าขณะกดชัตเตอร์มันคืออะไร? ตายไปพร้อมกับกองเพลิงบนทางด่วน เหลือไว้เพียงเสียงปริศนาในข่าววันนั้น

ขอไว้อาลัย
แด่ทุกชีวิตที่สูญเสียครับ