วันพ่อ…ที่ใครๆ ก็มีพ่อให้กราบ แต่ตลอด 24 ปีของโอ๊ต กลับไม่มีโมเมนต์นั้นเลย เพราะเขาพลัดพรากพ่อตั้งแต่อยู่ในท้องแม่เพียง 5 เดือน

อีเต้ยอีจัน เปิดเคส 67 ค่ะ โอ๊ตพลัดพรากพ่อ 24 ปี เรื่องราวมันเกิดขึ้นตอนที่แม่ของโอ๊ตอายุแค่ 17 ปี ได้พบรักกับพ่อ ชายหนุ่มวัยประมาณ 20 ปี ทั้งคู่อยู่กินด้วยกันไม่นาน แม่ก็ตั้งท้องลูกชาย คือ โอ๊ต

5 เดือนผ่านไป ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พ่อของโอ๊ต เอ่ยปากบอกแม่ จะกลับไปเกี่ยวข้าวที่บ้านเกิด จ.พิจิตร ด้วยความที่แม่คิดว่ามีลูกเป็นสัญญารักกันแล้ว จึงไม่ได้ติดใจกับการกลับบ้านเกิดของพ่อครั้งนั้น ซึ่งแม่คิดผิด เพราะสัญญาคงถูกลืม ห่างกันครั้งนั้นทำให้โอ๊ตพลัดพรากพ่อจนวันนี้…เขาไม่กลับมาอีกเลย

อีกหนึ่งเหตุผล คือ ในปีที่พ่อของโอ๊ตกลับบ้านเกิด เป็นช่วงเดียวกับที่มีเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ที่นั่น ข่าวมีผู้สูญหายนับร้อย ทำให้แม่ของโอ๊ตคิดว่า แฟนอาจเป็นหนึ่งในนั้น แต่ก็ไม่มีอะไรมายืนยัน ลำพังผู้หญิงใกล้คลอดตัวคนเดียวคงไปตามหาไม่ไหว ได้เพียงแค่รอฟังข่าว ภาวนาผู้สูญหายไม่ใช่แฟนของเธอ

เธอรอ…แต่ก็ไร้วี่แววแฟนจะกลับมา จนรอไม่ไหว ตัดสินใจกลับบ้านเกิด จ.นครปฐม ไปคลอดลูก และมูฟออน

วันหนึ่งโอ๊ตโตขึ้น พอที่จะรับรู้เรื่องราวความพลัดพรากพ่อ และข่าวน้ำท่วมที่ จ.พิจิตร จากแม่ เขาก็ไม่ค่อยสบายใจ กลัวว่าเหตุการณ์นั้น จะทำให้เขาไม่มีโอกาสได้เห็นหน้าพ่ออีกเลย

โอ๊ตจึงคิดตามหาพ่อ โดยเริ่มจากการค้นหาข่าวน้ำท่วมใหญ่ที่ จ.พิจิตร ในปีที่พ่อกลับไป ปรากฏว่า เมื่อเทียบเหตุการณ์แล้ว พบว่าน้ำท่วมใหญ่เกิดขึ้นก่อนที่พ่อจะกลับไป นั่นทำให้เขามีความหวังมากขึ้นว่า บางทีพ่ออาจมีชีวิตอยู่

โอ๊ตมีความหวังว่า พ่อคงมีชีวิตอยู่ แต่ข้อมูลชื่อพ่อกลับไม่มี แล้วจะไปตามหาได้ยังไงล่ะ…

ในวันที่คลอดโอ๊ต แม่ขอร้องให้ลุงมาเซ็นรับรองเป็นพ่อเด็ก ฉะนั้นหัวข้อชื่อบิดา ในใบสูติบัตร จึงถูกระบุเป็นชื่อลุงโดยปริยาย

โอ๊ตพอจะรู้จากแม่อยู่บ้าง ว่าพ่อแท้ๆ ชื่อ “นายไพศาล สุริยะ” หรือ “พ่อแล” เป็นคนพิจิตร อายุประมาณ 40 กว่าปี ญาติพี่น้องของพ่อ ทำงานอยู่ที่โรงงานไวไวแถวอ้อมน้อย แต่ก็ไม่มีใครยืนยันได้ว่าข้อมูลนี้จริงหรือไม่

“อยากเห็นหน้าพ่อ ไม่ต้องไปดูใครที่ไหน ส่องกระจกก็รู้เอง”

โอ๊ต ผู้พลัดพราก

ได้ยินประโยคนี้ทีไร ก็ยิ่งทวีคูณความอยากเจอพ่อทุกครั้ง เพราะคนเคยเห็นกับคนที่อยากเห็น แน่นอน…ความรู้สึกต่างกันมาก

แม้ว่าโอ๊ตจะถูกเลี้ยงมา ท่ามกลางครอบครัวที่แสนจะอบอุ่น จนถึงขั้นรู้สึกว่าถูกรักมากที่สุดในบรรดาพี่น้อง แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ปมที่ขาดพ่อ จางหายไปได้เลย

ทุกวันพ่อ…ที่ใครๆ ก็มีพ่อให้กราบ แต่โอ๊ตไม่เคยอินกับความรู้สึกนั้นเลย ได้แต่นึกน้อยเนื้อต่ำใจ หนีกลับบ้านมาแอบนอนร้องไห้ คิดถึงพ่ออยู่คนเดียวทุกครั้งไป

อีกหนทาง ที่คิดว่าจะตามหาพ่อเจอในยุคโซเชียล โอ๊ต ค้นหาชื่อพ่อ “ไพศาล สุริยะ” ในเฟซบุ๊ก ก็มีโผล่มา 5 – 6 บัญชี ซึ่ง 1 ในนั้นที่พอจะเข้าเค้า โอ๊ตจึงรวบรวมความกล้าทักไปสอบถาม แต่คำตอบที่ได้คือ ‘ไม่ใช่’ แต่เขาก็ไม่ละทิ้งความตั้งใจ ความหวังสุดท้ายจึงขอความช่วยเหลือมาที่เพจอีเต้ยอีจัน ช่วยตามหาพ่อ

หลังฟังเรื่องราวทั้งหมดจากปากโอ๊ต อีเต้ยรับปากช่วยเหลือ แบกความหวังขอโอ๊ตขึ้นบ่า ความหวังที่เดิมพันด้วยน้ำตาลูกผู้ชาย

หลังจากเช็กเบื้องต้น เราพบว่าบุคคลที่ดูเหมือนจะเข้าเค้ามากที่สุด มี 1 คน ไพศาล สุริยะ มีตัวตนอยู่ที่หมู่ 14 ที่ ตำบลท้ายทุ่ง อ.ทับคล้อ จ.พิจิตร อีเต้ยจึงออกเดินตามโจทย์ที่มีทันที

เมื่อถึงปลายทาง เราเริ่มภารกิจที่ อบต.ท้ายทุ่ง เพื่อสอบถามเส้นทางไป หมู่ 14 โดยเจ้าหน้าที่ อบต. ได้ให้คำตอบมาว่า ตรงนั้น คือ บ้านคลองห้วยหลัว พร้อมบอกเส้นทาง อีเต้ยไม่รอช้า เดินทางไปหมู่ 14 กับโจทย์ต่อไป “ถามหาผู้ใหญ่บ้าน หมู่14”

ระหว่างทาง เราสอบถามทางไปบ้านผู้ใหญ่บ้านหมู่ 14 จากชาวบ้านละแวกนั้น จนในที่สุดก็เจอ

อีเต้ยเดินลงรถ พร้อมตรงดิ่งเข้าไปที่บ้านผู้ใหญ่บ้าน ยกมือไหว้เปิดทางแล้วเล่าเหตุผลการมาเยือนให้ผู้ใหญ่ฟัง จากนั้นจึงยิงคำถามว่า “ที่นี่มีคนชื่อไพศาล สุริยะ” ไหม

ผู้ใหญ่บ้านตอบทันทีว่า มีครับ…

เมื่อเรารู้ว่าผู้ใหญ่บ้านรู้จักกับคนชื่อไพศาล สุริยะ เราจึงเริ่มมีความหวังมากขึ้น แกบอกว่า ไพศาลคนนี้ ทำมาหากิน และอยู่กับครอบครัวที่นี่ เพื่อความชัวร์ว่าข้อมูลที่เราเช็กมา ไพศาล สุริยะ คนนี้คือ พ่อของโอ๊ตแน่ๆ อีเต้ยตัดสินใจขอให้ผู้ใหญ่บ้านโทรหาคนชื่อไพศาล ให้มาคุยกับทีมงานที่บ้านของผู้ใหญ่

เป็นข่าวดี หลังจากที่ปลายสายรับโทรศัพท์ ก็ตกลงที่จะมาหาผู้ใหญ่บ้านด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้าง งง และตกใจ…มีอะไรหรือเปล่า?

เริ่มเข้าใกล้ความจริงเข้าทุกที อีเต้ยนั่งรออย่างใจจดใจจ่อ

20 นาทีผ่านไป กระบะของคนชื่อไพศาล ก็ขับเข้ามาจอดที่หน้าบ้านผู้ใหญ่ ทีมงานหัวใจตุ้มๆต่อมๆ หวั่นใจกับคำตอบที่จะได้รับในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า

ทันทีที่อีเต้ยอีจัน เผชิญหน้ากับชายวัยกลางคน ชื่อไพศาล สิ่งแรกที่ทำคือยกมือไหว้ พร้อมเอ่ยปากถาม “สวัสดีครับ พี่แลหรือเปล่า นั่งก่อนๆ มีอะไรจะคุยด้วย”

อีเต้ยเล่าเรื่องราวของโอ๊ตให้คนชื่อไพศาล ที่นั่งตรงหน้าฟัง เขานั่งฟังอย่างไม่มีท่าทีว่าจะขัดแต่อย่างใด

และเมื่อเราเอ่ยปากถามว่า “พ่อเคยมีลูกชาย ที่เมียเป็นคน จ.นครปฐม ไหม” เขาตอบอย่างไม่ลังเลเลย “ใช่” ไม่ปฏิเสธและยืดอกยอมรับผิดตรงๆ พร้อมเล่าย้อนถึงอดีต ตอนนั้นเป็นวัยรุ่น เกเร แถมติดเพื่อน พอได้กลับมาอยู่บ้านเกิด ก็ไม่มีความคิดที่จะกลับไปกรุงเทพอีกเลย ตั้งแต่ตอนนั้นจนตอนนี้เลยได้มีครอบครัวใหม่ที่นี่

อีกคำถามที่อยากรู้ “ถ้าลูกอยากเจอพ่อ พ่อจะอยากเจอลูกไหม” แน่นอนอย่างที่บอกว่า พ่อไม่ปฏิเสธ คำตอบจึงเป็นข่าวดี “ครับ อยากเจอเขาเหมือนกัน” ได้ยินแบบนี้ จากที่ตุ้มๆ ต่อมๆ ก็โล่งกันเลยทีเดียวเชียว ^^

ในเมื่อทั้งพ่อและลูกก็อยากเจอหน้ากัน อีเต้ยจึงไม่รอช้า นัดวันให้ทั้งคู่ได้มาเจอกันทันที หลังพลัดพรากมากว่า 24 ปี

8 เมษายน 2565 วันแห่งการรอคอยของโอ๊ต อีเต้ยเดินทางจากกรุงเทพไปรับโอ๊ตที่ จ.สมุทรปราการ พร้อมมุ่งหน้าพาโอ๊ตไปกอดพ่อที่ จ.พิจิตร ด้วยความหวัง

การเดินทาง 4 ชั่วโมง ช่างนานเหลือเกิน สำหรับคนรอ…

ระหว่างทาง จู่ๆ โอ๊ตก็น้ำตาไหล… อีเต้ยถามเกิดอะไรขึ้น โอ๊ตบอก “นึกถึงวัยเด็กครับ ไม่ว่าจะนั่งรถไปไหน ก็คิดตลอดทาง ว่าบ้านหลังนี้ ใช่บ้านพ่อเราหรือเปล่า” กระทั่งวันนี้ ความเจ็บปวดที่มันเป็นปมในใจ ยังคงไม่หายไปจากใจของโอ๊ต

อีเต้ยตบบ่าโอ๊ตเบาๆ พร้อมปลอบใจ

“ไม่เป็นไรนะ การมาวันนี้ไม่เหมือนครั้งก่อนๆ เพราะเรารู้ว่าปลายทาง คือได้พบเจอพ่อแน่นอน ไม่ต้องลุ้นอีกต่อไปแล้ว”

อีเต้ยอีจัน

ในที่สุด เราก็มาถึงบ้านของพ่อแล มองเข้าไปในบ้านจากมุมมองของคนตั้งใจมาหา เห็นผู้ชายที่ชื่อ “พ่อ” ยืนรอต้อนรับอยู่หน้าบ้าน โอ๊ตแทบทนรอนาทีรถจอดสนิทไม่ไหว

ทันทีที่ รถจอดสนิท โอ๊ตรีบปลดล็อคประตู ลงจากรถอละเดินเข้าไปหาพ่อพร้อมอีเต้ย และจังหวะนั้นเองอีเต้ยผายมือบอกว่า “ผู้ชายตรงหน้านี่แหละ พ่อแล” โอ๊ตรีบโผเข้าไปกอดพ่อด้วยความดีใจ ร้องไห้โฮ น้ำตาไหลออกมาไม่ขาดสาย ขณะที่พ่อแลก็กอดปลอบลูกและบอกขอโทษ ซ้ำๆ บอก

“พ่อผิดเอง อยากจะไปหาลูก แต่มันไปไม่ถูก”

พ่อแล

น้ำตาลูกผู้ชาย บอกทุกความรู้สึกที่มันอัดอั้นอยู่ในใจมาตลอด 24 ปี

วันนี้ได้เปิดใจคุยกัน พ่อลูกได้กอดกันครั้งแรก

หลังจากนี้ โอ๊ตก็สามารถมาหาและติดต่อพ่อแลได้ทุกครั้งที่คิดถึงแล้วนะคะ ปิดฉากความพลัดพรากไปอีก 1 เคส

วันนี้สิ่งที่โหยหามาตลอด อ้อมกอดจากพ่อ ความอบอุ่นจากอกพ่อ โอ๊ตได้สัมผัสความรู้สึกนั้นแล้ว ปมในใจที่มันยังคอยวนเวียนเข้ามาก็ค่อยๆ ปลดล็อค และได้รับการเยียวยาเป็นที่เรียบร้อยแล้วค่ะลูกเพจ

ทีมงานอีเต้ย ดีใจกับโอ๊ตมากๆ เลยนะคะ ความพยายามไม่เคยทรยศใคร ความตั้งใจที่มี ทำให้ภารกิจนี้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดีค่ะ

แฮปปี้ ^^

คลิปอีเต้ยแนะนำ

โอ๊ตตามหาพ่อ พลัดพราก 24 ปี

🎬 ม้วนเดียวจบ โอ๊ตตามหาพ่อ พลัดพราก 24 ปี

เคส 67

อีเต้ยอีจัน คุยเปิดใจโอ๊ต หลังพลัดพรากพ่อตลอด 24 ปี