ทุกคนมีฝัน จันเองก็เช่นกัน
เเต่เส้นทางของฝันทุกคน อาจยากง่ายต่างกันไป บางคนโชคดีต้นทุนดี พยายามอีกนิดก็ไปถึงฝัน

เเต่บางคนเส้นทางไปสู้ฝันมันยากเหลือเกิน เเต่มันจะยากเเค่ไหน คงไม่ยากเกินใจคนสู้หรอกเนอะ

อย่างเช่นคนสู้คนนี้

วานนี้ 11 ม.ค. 2564 ผู้ใช้เฟซบุ๊กชื่อ Mee nabon โพสต์ภาพ เด็กสาวสู้ชีวิต หอบพวงกุญเเจมาขาย เพื่อนำเงินไปเป็นค่าเรียน เพระเธออยากเป็นปลัดอำเภอ

ขอบคุณภาพ : fb Mee nabon

ขอบคุณภาพ : fb Mee nabon

โดยโพสต์ดังกล่าวระบุว่า

อย่ายอมแพ้นะลูก.. สาวน้อยบุรีรัมย์!

เธอชื่อน้องพลอย เธอออกจากบ้านตั้งแต่เช้าเพื่อเดินขายพวงกุญแจ วันหนึ่งขอให้ได้30อัน ก็พอทำให้มีกำลังใจกับชีวิตในแต่ละวัน

เธอจากบ้านมาที่อำเภอชำนิ จ.บุรีรัมย์ เลือกเรียนมหาวิทยาลัยรามคำแหง เพราะคล่องตัวในการดิ้นรนหาเงินส่งเสียตัวเอง ยี่สิบปีผ่านมาแล้วพ่อของเธอมาทำงานเป็นแรงงานเขตนิคมอุตสาหกรรมภาคตะวันออก หลังคลอดเธอได้ไม่นาน แม่ก็มาจากเธอไปด้วยปัญหาสุขภาพของคนทำงาน

พ่อจึงพาเธอกลับบ้านนอก ที่ต่างจังหวัดกลับไปทำนากับย่า เมื่อเธอจบการศึกษามัธยมปลายที่อำเภอชำนิ ก็มาเรียนคณะรัฐศาสตร์ ด้วยอยากให้ฝันของพ่อเป็นจริง คือจะได้ เป็นปลัดอำเภอ

เธอเดินมาถามผมว่ารับพวงกุญแจไหมค่ะคุณอา! หนูหารายได้เพื่อเรียนหนังสือ ผมกับ ดร.ประยูร บอกเธอว่าก่อนจะซื้อ ขออนุญาตเลี้ยงแซนวิชและช็อคโกแลตร้อนได้ไหม เธอยินดีและเราก็สนทนากัน วันนี้ถือเป็นวันอาทิตย์ที่มีความหมายยิ่ง! เธอเดินวันละหลายสิบกิโลเพื่อขายพวงกุญแจ เธอประหยัดรายได้ทุกบาท

ผมถามเธอว่า น้ำดื่มซื้อกินหรือนำมาจากบ้าน เธอบอกว่ากรอกมาจากบ้านทุกวันจะได้ประหยัด เมื่อเดินเหนื่อยน้ำหมด ก็จะขอกรอกน้ำจากร้านค้าที่เขาให้กรอกน้ำฟรี เธอตั้งใจเดินขาย เธอช่างสนทนา ไม่อายการทำกินและสู้ชีวิต เราต่างสนทนาและให้กำลังใจเธอ..รอวันที่หนูเป็นปลัดอำเภอนะลูก สู้ต่อไปพ่อกับย่าคอยความสำเร็จหนูอยู่ที่บุรีรัมย์

ขอบคุณภาพ : fb Mee nabon

ขอบคุณภาพ : fb Mee nabon

ขอบคุณน้ำใจจากผู้โพสต์ เเละขอชื่นชมน้ำใจของสาวน้อยคนเก่งคนนี้ น้องพลอยคืออีกหนึ่งเเรงบันดาลใจ ที่ทำให้จันฮึดสู้อีกครั้ง

สาวน้อยกำพร้า

สาวน้อย บุรีรัมย์ กำพร้าแม่ ขายพวงกุญเเจเป็นค่าเรียน สานฝันอยากเป็น ปลัดอำเภอ