ชาวบ้าน ยัน ไม่เอา สะพานข้ามแยกมาบโป่ง สู้สุดใจเพื่อมรดกชิ้นสุดท้าย

วันนี้ 6 มีนาคม 2569 ชาวบ้านในพื้นที่ ต.หนองกะขะ อ.พานทอง จ.ชลบุรี ได้รวมตัวกันกว่า 200 คน ไปประชุมหารือกับทางด้านของหน่วยงานที่มาศึกษา เรื่องของการทำโครงการก่อสร้างสะพานข้ามแยกมาบโป่ง โดยมีทางด้านของ นายอิรา เจริญชาศรี รองผู้ว่าราชการจังหวัดชลบุรี เดินทางมาร่วมฟังการหารือด้วยตนเอง โดยชาวบ้านได้มีการนำแผ่นป้ายคัดค้านการก่อสร้างสะพานออกมาแสดงจุดยืนว่าไม่รับโครงการก่อสร้างสะพานข้ามแยกมาบโป่ง ดังกล่าว

โดยทางด้านของ ชาวบ้านรายหนึ่ง ได้เปิดใจกับทีมข่าวว่า ตนเองไม่อยากให้มีการก่อสร้างสะพาน และส่วนตัวก็ไม่อยากได้สะพานดังกล่าว เพราะการสร้างสะพานสร้างผลกระทบไปทั่วพื้นที่ โดยเฉพาะชุมชนที่ตนอาศัยอยู่ แล้วส่วนตัวบ้านของตนก็อยู่ติดริมถนน กลัวว่าถ้าหากมีการสร้างสะพาน มีการเวนคืนที่ดิน ตนเองก็จะไม่มีบ้านอยู่ แล้วถ้าหากมีการเวนคืนที่ดินจริงๆ ตนเองก็ไม่อยากได้ เพราะเงินที่ได้มาก็ไม่คุ้มค่ากับที่ดินที่เป็นที่ดินเก่าของพ่อแม่

นอกจากนั้นเมื่อทีมข่าวถามว่าพื้นที่ดังกล่าวเป็นพื้นที่รถติดจริงหรือไม่ ทางด้านของชาวบ้าน ได้เปิดเผยว่าเรื่องของปัญหารถติดมีบ้างเป็นบางช่วง อย่างเช่นช่วงเช้า หรือช่วงเย็นหลังจากการเลิกงาน แต่ช่วงอื่นก็ไม่ได้มีรถติด เหมือนกับที่ทางด้านของผู้ศึกษาโครงการกล่าวอ้าง

นอกจากนั้นเองทีมข่าวได้ไปพูดคุยกับ พระครูบวรพัฒนโสภณ เจ้าอาวาสวัดบ้านไร่ โดยทางด้านของพระครูบวร เล่าให้กับทีมข่าวฟังว่า ถ้าหากมีการเวนคืนพื้นที่บริเวณถนนหน้าวัดจริง ส่วนที่จะได้รับผลกระทบคือซุ้มทางเข้าวัด ที่ชาวบ้านได้รวมเงินกันก่อสร้าง ซึ่งก่อนหน้าที่วัดเคยมีซุ้มประตูอันเก่า แล้วในตอนนั้นก็ถูกทำลายในช่วงที่มีการขยายถนนเป็นถนนสี่เลน โดยตอนนั้นตนเองไม่ได้รับเงินชดเชยจากการทำลายซุ้มประตูวัด และต้องหาเงินใหม่เพื่อก่อสร้างซุ้มประตูวัดอันนี้ แล้วถ้าหากในครั้งนี้จะมีการก่อสร้างสะพานข้ามแยกมาบโป่งขึ้นอีก ซุ้มประตูวัดอันนี้ก็จะหายไป ซึ่งตนเองก็ไม่รู้ว่าได้รับเงินชดเชยเท่าไหร่ เพราะรอบที่แล้วเงินชดเชยที่ได้ก็ไม่พอสำหรับการทำซุ้มประตูวัดอันใหม่

นอกจากนั้นทาง พระครูบวรพัฒนโสภณ เผยว่า พื้นที่ชุมชนบริเวณนี้เป็นชุมชนเก่าแก่ แล้วถ้าหากมีการทำในส่วนของสะพานข้ามแยก ก็จะทำให้ศาลเจ้า วัด รวมถึงชุมชนโดนทำลาย จึงเป็นเรื่องที่ทำให้ชาวบ้านรู้สึกเดือดร้อน ซึ่งส่วนตัวแล้วตนเองก็ไม่อยากให้มีการทำสะพานข้ามแยกดังกล่าว เพราะต่อให้มีการเวนคืนพื้นที่แล้วจ่ายเงินชดเชย ก็ไม่คุ้มค่ากับสิ่งที่เสียไป