แม่แสง เผย หากตอนนั้นอุ้มลูกมาเลี้ยงด้วย ลูกอาจจะอดตาย…

เบาะแสใหม่จากเพื่อนบ้าน! แม่แสง ขายผัก อยู่ที่ตลาดนัดหน้าโรงงานไซโก้นั้นจริงไหม? เพราะเราไปถามเกือบทุกแผงผักแล้ว ไม่เจอแม่แสงเลยครับ!

ทีมงานเดินไล่ถามแต่ละแผงผัก ก็ไม่มีใครรู้จักคนที่เรากำลังตามหาเลยครับ เดินถามจนเกือบหมดทุกร้าน เดินไปหยุดที่หน้าร้านขายผักร้านหนึ่ง เราเอ่ยถามหาคนชื่อ แสง กับเธอ แต่เธอกลับมีท่าทีมึนงง เราบอกอีกครั้งว่ามาตามหาแม่แสงอรุณ สิงโตทอง เธอนิ่งไป…และตอบกลับมาว่า “ทำไมคะ นี่แหละค่ะ ชื่อแสง”

อ้าว! คนนี้เหรอ แม่แสงที่เราตามหา!

แต่เพื่อความชัวร์! เราก็เลยเล่าให้ฟังว่า มีลูกมาตามหา เธอก็ถามกลับมาว่า “จริงเหรอ น้องเนมเหรอ” ด้วยแววตาและท่าทางดีใจมากๆ เลยครับ นี่แหละ แม่แสงของเนมจริงๆ

เรายืนคุยกับแม่แสงตรงนั้นถึงเรื่องราวความพลัดพราก แต่ดูท่าว่าจะคุยไม่ได้ความเท่าไหร่ เพราะเสียงเพลงในตลาดดังมาก อีเต้ยตัดสินใจเหมาแผงผักแม่แสง แจกฟรีทั่วตลาด! พร้อมพาแม่แสงกลับไปคุยกันที่บ้านต่อ

แม่แสงนั่งคุยเปิดใจกับอีเต้ยอีจัน เธอเผยว่า ครอบครัวฝั่งพ่อเนมไม่ปลื้มแม่แสงเท่าไหร่ จึงต้องจำใจทิ้งลูกไว้ และเดินจากมา บวกกับตอนนั้นไม่มีเงินแม้แต่จะเลี้ยงตัวเอง ถ้าอุ้มลูกมาด้วย ก็คิดว่าคงอดตายแน่ๆ

หลังพลัดพรากกันตอนนั้น แม่ก็ได้รับจดหมายจากอาของเนม จากนั้นก็ได้เจอกับลูกอีกครั้ง นั่นเป็นครั้งแรกที่ได้กอดลูก ก่อนจะไม่ได้เจอกันอีกเลย

เวลาต่อมาแม่แสงก็เขียนจดหมายส่งไปหาลูกบ่อยมาก แต่ก็ไร้การตอบรับกลับมา…เธอเลยไม่รู้ว่าตอนนี้ลูกใช้ชีวิตเป็นยังไงบ้าง ไม่รู้ว่าลูกไปอยู่ที่ไหน

แม่ยังเก็บจ่าหน้าซองจดหมายฉบับที่เคยได้ไว้อยู่เลย…เชื่อแล้วว่าคิดถึงลูกจริงๆ

ครั้งหนึ่งน้องชายแม่แสงเคยพาไปหาลูก ตามที่อยู่ในจดหมายที่เคยส่งมาให้ แต่ไปถึงแล้วกลับไม่มีใครอยู่บ้านหลังนั้นเลย แม่จึงกลับมารอลูกอยู่ที่บ้านหลังเดิม ที่ จ.ระยอง เป็นหลังเดียวกับที่ลูกเคยมากับปู่และอาตอนเด็กๆ ไม่เคยหนีไปไหน เพราะคิดว่าลูกคงจะกลับมาบ้านหลังนี้ถูก

เรานั่งคุยกับแม่ไปเรื่อยๆ ก่อนจะเอาเรื่องที่เนมตั้งใจอยากให้แม่ได้รู้มาบอกกับเธอว่า ลูกของเธอร่างกายไม่ครบ 32 ประการแล้วนะ วินาทีนั้นแม่ก็ยกมือขึ้นมากุมอก พอได้รู้เรื่องที่เนมประสบอุบัติเหตุจนต้องตัดขาขวาทิ้ง ดูเหมือนว่าแม่จะรู้สึกปวดใจและรู้สึกผิดขึ้นมาครับ “เขาเป็นอะไรมากไหมคะ” แม่แสงถามทั้งน้ำตา

อีเต้ยค่อยๆ เล่าให้ฟัง และบอกไปว่า ตอนนี้เนมใช้ชีวิตได้ดีมากขึ้นแล้ว แม้ก่อนหน้านี้จะทรมาณมากๆ แต่เขาก็ผ่านมาได้

“ไม่ว่าลูกจะมาสภาพไหน แม่ก็รับได้หมด ไม่คิดว่าเขาเป็นภาระเลย” แม่รู้ก็สึกผิดจริงๆ ที่ไม่ได้อยู่ตอนที่เนมต้องรักษาตัวและรักษาใจเลย อีเต้ยเข้าใจแม่มากๆ เลยครับ ลูกทั้งคน

แต่เรื่องบังเอิญอย่างหนึ่งคือ…แม่ก็ประสบอุบัติเหตุจนขาขวาต้องใส่เหล็กดามไว้ สุขภาพร่างกายแม่ก็ไม่ค่อยโอเค แต่แม่ก็อดทนและรอเจอลูกคนนี้มาตลอด 27 ปี

เดี๋ยวทีมงานอีเต้ยอีจันสานฝันให้แม่เองนะ จะพาแม่แสงไปเจอลูกเนมอีกครั้ง วินาทีพบเจอจะเป็นยังไง ห้ามพลาด!