ลูกผู้ชายกลั้นน้ำตา บ้านที่สร้างมากับมือ ถูกน้ำซัดเหลือแต่โครง
ไนซ์ อีจัน
29 กันยายน 2567

จุกอก พูดไม่ออก บ้านไม่เหมือนบ้าน
ประตูเหลือแต่โครง… หน้าต่างก็รอวันหัก
ความทุกข์ในใจของพี่มันเล่าเรื่องราวผ่านแววตาแดงกล่ำ


เห็นแววตาแดงกล่ำ ของผู้ชายคนนี้มั้ยคะ #หัวใจบอบช้ำ บ้านที่อยู่มาตั้งแต่เกิด อยู่ในสภาพที่ดูไม่ได้ ประตูเหลือแค่โครง ต้องหาชั้นวางมาปิดแทนประตู หน้าต่างก็รอวันหัก น้ำกัดเซาะ กร่อน ผุพัง พังพอๆกับใจที่มันทุกข์ จาก #วิกฤตน้ำท่วม
พี่อาคม ชายวัย 46 ปี เป็นหนึ่งในผู้ประสบภัยน้ำท่วมที่เชียงรายค่ะ และเป็นหนึ่งในชาวบ้านที่เราลงไปสำรวจและช่วยเหลือ ในโครงการเล็กๆแต่หัวใจใหญ่ หมดตัวไม่หมดใจเพราะยังมีอีจัน พี่อาคมเล่าว่า เกิดมา 46 ปีเพิ่งเคยหนีตาย วันนั้นน้ำมาแรงมาก
“พี่คว้าอย่างเดียว คือ ทะเบียนบ้าน
ของบางอย่าง ก็ต้องปล่อยไป เอาชีวิตไว้ก่อน”


บ้านที่พี่อาคมสร้างขึ้นมาจากน้ำพักน้ำแรง อยู่กับภรรยา ยังอยู่เหมือนเดิมค่ะ แต่ของในบ้านกระจัดกระจาย ไหลไปตามน้ำป่า บางสิ่งยังอยู่ แต่อยู่ไม่ครบ พัดลมเหลือแต่ตัวเครื่อง ใบพัดปลิว
บ้านของพี่อาคม ภาพที่เราเห็นกับตา มันจุก พูดไม่ออก เช่นเดียวกันกับพี่อาคม แววตาแดงกล่ำ รู้สึกถึงการกลั้นน้ำตาของลูกผู้ชาย ตอบมาเบาๆว่า “ครับ เก็บของไม่ทัน”
วันนี้เลยให้พี่อาคม มาเลือกของใช้เข้าบ้านที่ล้งของอีจัน อุปกรณ์เครื่องครัว โต๊ะ ตู้ เตียง ที่นอน หมอน มุ้ง ให้พี่อาคมได้เลือก เลือกไปก็เกรงใจไปค่ะ เพราะ พี่อาคมคิดว่าตัวเองยังใช้ชีวิตได้ต่อ ของชิ้นใหญ่ๆ ก็อยากจะให้คนที่เขาทุกข์กว่าแทน
แต่พอเราได้ลงพื้นที่ เอาของไปให้ ก็ตามภาพที่เห็นเลยค่ะ ความทุกข์ในใจของพี่มันเล่าเรื่องราวผ่านแววตาออกมาแล้ว หนูหวังว่า ของที่พี่ได้รับไปจะต่อชีวิตให้กับพี่อาคมได้นะคะ #พวกเราขอส่งกำลังใจให้ค่ะ
เงินทุกบาททุกสตางค์ที่ทุกท่านโอนเข้ามาเราเปลี่ยนเป็นการช่วยเหลือทั้งหมดค่ะ ผ่านโปรเจ็คของเรา #หมดตัวไม่หมดใจเพราะมีอีจัน เเละพี่อาคมก็เป็นหนึ่งในคนที่ทุกคนได้ช่วยเหลือกันนะคะ
















