เปิดบันทึกอีจัน 2 วัน 1 คืน ค้นหาคนหายเขาสามร้อยยอด “อาถรรพ์” หรือ “อุบัติเหตุ”

เริ่มภารกิจ

วันที่ 15 พ.ย. 67 เวลา 10.00 น.

เจ้าหน้าที่อุทยานฯเขาสามร้อยยอด 6 นาย

ทีมงานอีจีน 2 คน ญาติและชาวบ้าน 11 คน

และพระสงฆ์อีก 1 รูป

เดินเท้าขึ้น “เขาสามร้อยยอด” จาก “วัดพุทธอุทยานถ้ำเกาะไผ่” มุ่งหน้า “ถ้ำมังกร” คาดว่าใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงครึ่ง ถึงจุดตั้งแคมป์ที่เรียกกันว่า “คอเขา” ห่างจาก “ถ้ำมังกร” ประมาณ 30 นาที

เส้นทางหฤโหดมาก เป็นป่าทึบ ทางเดินเป็นหินสลับพื้นดินปรกคุม มีเขาสูงชันต้องปีนข้ามเท่านั้น กว่าจะถึงจุดที่เรียกว่า “คอเขา” ทีมอีจันใช้เวลาไปเกือบ 4 ชั่วโมง ตลอดเส้นทางพักเป็น 10 รอบ โดยมีเจ้าหน้าที่ฯ ช่วยเหลือตลอด

พอทุกคนถึงจุด “คอเขา” พักกันได้ไม่นาน นางบุญเรือง อายุ 59 ปี หนึ่งในชาวบ้านที่ค้นหา ซึ่งเป็นภรรยาผู้สูญหาย ก็ได้นิมนต์พระอาจารย์ย้วย วัดเขาแดง ไปทำพิธีทันที

ซึ่งก่อนหน้านี้ นางบุญเรือง เล่าว่า ได้เชิญพระอาจารย์มาแล้ว และท่านได้บอกวิธีขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์เปิดทางตามที่ท่านนิมิตเห็น แต่ตนไม่รู้ภาษาอ่านหนังสือไม่ออก จึงนิมนต์พระอาจารย์มาทำพิธีอีกครั้ง

สิ่งที่ทีมงานรู้สึกมากที่สุดคือ ความเมตตาของพระอาจารย์ย้วย ทั้งๆ ที่ไม่ใช่กิจของสงฆ์ แต่ความเมตตาของพระอาจารย์ ท่านก็ยอมเดินทางขึ้นเขามาทำพิธีด้วยตนเอง น้อมความในความเมตตาครับ

พระอาจารย์ย้วย บอกให้ชาวบ้านพาไปจุดที่เป็นต้นไม้ใหญ่ตามนิมิตของท่าน แล้วให้ นางบุญเรือง จุดธูป 9 ดอก บอกเจ้าทางเจ้าป่าเจ้าเขา พร้อมกำชับว่า รอจนธูปดับ แล้วจงกรวดน้ำให้เจ้าป่าเจ้าเขา ส่วนท่านจะขึ้นไปบน “ถ้ำเสือ” ทำพิธีขอเบิกทางให้ครอบครัวได้เจอตัว ”ลุงอำพัน“ โดยไม่อนุญาตให้ใครเข้าไประหว่างทำพิธี

ระหว่างที่ทุกคนรอพระอาจารย์ อีจัน มีโอกาสได้พูดคุยกับชาวบ้าน ความรู้ความจริงว่า ”ลุงอำพัน“ แกขึ้นมาทำไมบนนี้กันแน่

นางบุญเรือง และ ชาวบ้าน ก็ยอมรับเป็นเสียงเดียวกัน ”พวกฉันก็ขึ้นมาหาเห็ดหาหินนี่แหละ“ เพราะมันช่วยให้พวกฉันมีเงินจ่ายค่ารถค่าไฟ หินที่นี่มีความศักดิ์ตามตำนานปู่ย่าตายาย แม้จะรู้ทั้งรู้ว่ามันผิดกฎหมาย แต่ก็ยอมเพราะหมดหนทางทำมาหากินแล้วจริงๆ

หลังจากคุยกับชาวบ้านเสร็จ พระอาจารย์ย้วย ก็กลับลงมาพอดี โดยท่านเล่าว่า เจ้าป่าเจ้าเขาที่นี่เค้าบอกว่าอีก 3 วัน จะปล่อยมาให้เจอ แต่ไม่รู้จะเป็นสภาพไหน…

พระอาจารย์ย้วย ยังบอกอีกว่า เพราะ “ลุงอำพัน” ลบหลู่ ขึ้นมาเอาหินโดยไม่ขอ และยังไม่ทำบุญไปให้ ท่านจึงโกรธและทำให้หาไม่เจอ

อีจัน ฟังแล้วบอกเลยว่า “ขนลุก”

แล้วเหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น อีจัน ขออนุญาตพระอาจารย์ไปถ่ายบริเวณถ้ำที่ทำพิธีและพระอาจารย์ก็อนุญาต พอถึง “ถ้ำเสือ” จู่ๆ ตุลย์ ช่างภาพจำเป็น ก็มีอาการผิดปกติ ตัวแข็ง ขาแข็ง ร้องเป็นเสียงคนแก่

ชาวบ้าน งง ทีมงาน งง

ไม่นานตุลย์ก็สงบลง ทีมงานก็พาออกพื้นที่ทันที

ตุลย์ เล่าว่า เริ่มรู้สึกผิดปกติตอนกำลังจะลงถ้ำ พอถึงพื้นถ้ำก็ควบคุมอะไรไม่ได้และกลายเป็นแบบนั้น ได้ยินทุกอย่าง รู้ตัวทุกอย่างแต่ควบคุมไม่ได้

ด้านเจ้าหน้าที่และชาวบ้านที่ออกตามหา “ลุงอำพัน” บริเวณจุดที่พบกระเป๋าเป้ก็กลับสู่จุดตั้งแคมป์ ผลการค้นหาคือ “ยังคงไร้วี่แววลุงอำพัน” ชาวบ้านเดินทางกลับพร้อมพระอาจารย์ย้วย โดยมีความตั้งใจว่า “จะกลับมาอีกครั้ง วันที่ 18 ตามที่พระอาจารย์ย้วยบอกว่าจะเจอในอีก 3 วัน” ส่วนเจ้าหน้าที่อุทยานฯและทีมงานอีจัน ยังคงนอนค้างเพื่อทำการค้นหาต่อตอนเช้า

ค้นหาวันที่ 2

วันที่ 16 พ.ย. 67 เวลา 8.00 น.

หลังกินข้าวเติมพลังเสร็จ ก็ออกเดินทางทันที มุ่งหน้า “ถ้ำมังกร” ซึ่งเป็นจุดที่ “ลุงอำพัน” มาเก็บก้อนหินพระธาตุ เป็นจุดที่สุนัข K9 สนใจมากที่สุด หลังจากก่อนนี้ที่มีการใช้สุนัขค้นหา

การออกเดินทางจากจุดตั้งแคมป์ไป “ถ้ำมังกร” ไม่ต่างอะไรกับทางที่เดินมาเมื่อวาน เพียงแค่ระยะทางสั่นกว่าเท่านั้นเอง ถึงทางนี้จะผ่านจุดหนึ่งที่เจ้าหน้าที่เล่าว่า ชาวบ้านเชื่อว่าจุดนี้เป็นประตูทางเข้าเมืองลับแล

เพราะลักษณะเป็นต้นไม้ใหญ่ 2 ต้นอยู่ห่างกัน แต่มีกิ่งก้านและเถาวัลย์เชื่อมถึงกันเป็นลักษณะคล้ายกับประตูทางเข้า

เดินเท้าต่อไม่นานก็ถึง “ถ้ำมังกร” ลักษณะถ้ำเป็นโพรงลึกลงไปหลายเมตร มืดไม่มีแสง การเดินทางยากลำบาก ในถ้ำมีหินลักษณะเหมือน “หัวมังกร” ซึ่งคาดว่าเป็นที่มาของชื่อถ้ำแห่งนี้

ด้านบน “ถ้ำมังกร” เป็นยอดเขาสูงกว่าระดับน้ำทะเล 418 เมตร และพบร่องรอยการตัดหินชัดเจน เจ้าหน้าที่ฯ เล่าว่า ก่อนหน้านี้ได้ตรวจพบจุดนี้และทำการพ่นสเปรย์มาร์คจุดเอาไว้ เพื่อเป็นสัญลักษณ์ตรวจสอบหากมีการลักลอบอีก ซึ่งก็ปรากฎว่ามีการลักลอบขึ้นมาตัดหินอย่างแน่นอน นอกจากนี้ยังพบกระสอบใส่หินอยู่อีกด้วย จึงสันนิษฐานได้ว่า จะมีการลักลอบมาขนหินลงไปจำหน่ายแน่นอน