ไม่เคยเที่ยววันเด็ก! น้องปกป้อง กตัญญูแบกข้าวสาร เลี้ยงครอบครัวพิการ
สุรัตนา เพชรงาม
13 มกราคม 2567

วันเด็ก… คือวันที่สนุก ได้ไปเที่ยวมีความสุข ของเด็กหลายๆ คน แต่กับบางคนที่ต้องหาเลี้ยงครอบครัวพิการมาตั้งแต่เล็ก เพราะเป็นเสาหลัก เชื่อไหมว่า วัยที่เขาควรจะได้เที่ยวเล่นเหมือนเด็กคนอื่นๆ ได้มีงานวันเด็กเขากลับไปเคยได้ความสุขแบบนั้นเลย
เรื่องราวของ ปกป้อง หนุ่มวัย 15 ปี ชาวบ้านห้วยเตยพัฒนา ต.สระตะเคียน อ.เสิงสาง จ.นครราชสีมา ต้องไปทำงานรับจ้างยกกระสอบข้าวที่โรงสีของหมู่บ้านในช่วงเช้าเป็นประจำทุกวัน เพราะว่าเป็นอาชีพเดียวที่จะหารายได้มาเลี้ยงครอบครัวที่มีอยู่ด้วยกันรวม 6 ชีวิต

สมาชิกครอบครัวของเขาสภาพร่างกายแข็งแรงเป็นปกติมีเพียง 2 คนเท่านั้น คือ ตัวน้องปกป้อง และพี่ชาย ที่ต้องช่วยกันออกไปตระเวนหารับจ้างทำงานนอกพื้นที่ ส่วนที่เหลืออีก 4 คน คือ ย่าวัยกว่า 80 ปี ป่วยเป็นอัมพาตติดเตียงมานานนับสิบปีแล้ว ลุงก็ป่วยเป็นอัมพาตครึ่งซีก และคุณลุงอีกคน ก็มีปัญหาที่แขนขวา ส่วนที่เหลืออีกคนคือ พ่อของน้องปกป้อง ป่วยทางสมอง และสายตาผิดปกติ ทุกคนไม่สามารถทำงานหนักหาเงินมาช่วยครอบครัวได้ ทำให้ทั้งหมด 4 ชีวิต ต้องพึ่งเสาหลักอย่างน้องปกป้องเพียงคนเดียว
น้องปกป้อง เล่าว่า ทุกวันนี้ตัวเองต้องออกไปทำงานรับจ้างแบกข้าวสารส่งให้กับลูกค้าตั้งแต่เช้ามืดจนถึงช่วงสาย ได้ค่าแรงวันละ 200 บาท และเป็นงานเพียงอย่างเดียวที่มีให้ได้ทำ จากความเมตตาของเถ้าแก่ เพราะตัวเองเรียนไม่จบ ป.6

เดิมทีก่อนหน้านี้ทางเถ้าแก่โรงสี ได้ฝากให้ไปซ้อมมวยและขึ้นชกเพื่อหารายได้เพิ่ม แต่ก็ต้องเลิกไป เพราะลุงที่คอยช่วยดูแลย่าและพ่อต้องมาป่วยเป็นอัมพาตครึ่งซีกไปอีกคน ทำให้ตัวเองต้องมาคอยดูแลทั้งสองคนแทนจนไม่มีเวลาฝึกซ้อม
แม้ว่าตอนนี้ลุงอีกคนจะกลับมาดูแลย่าและลุงแทนแล้ว แต่ด้วยการที่หยุดซ้อมมวยมานาน ทำให้สภาพร่างกายไม่เหมือนเดิม เหลือเพียงแค่งานรับจ้างแบกข้าวสาร ที่ก็ไม่ได้มีทุกวัน วันไหนไม่มีงาน ก็ไม่มีเงินมาให้ครอบครัว ทำให้ตัวเองไม่มีเวลาเที่ยวเล่นเหมือนกับเด็กคนอื่นๆ
หากถามว่าวันเด็กอยากได้ของขวัญอะไร ก็อยากให้ครอบครัวมีความเป็นอยู่ที่ดีกว่านี้ เพราะทุกวันนี้ลำบากมาก ตัวเองพอมีความรู้เรื่องการซ่อมรถจักรยานยนต์อยู่บ้าง หากมีโอกาสก็อยากจะเปิดร้านซ่อม เพื่อที่จะได้มีเงินเลี้ยงครอบครัวและจะได้ดูแลครอบครัวไปด้วย

ด้าน นายจิระศักดิ์ จุลกระโทก อายุ 47 ปี เถ้าแก่โรงสีที่รับน้องปกป้องเข้าทำงาน บอกว่า รับน้องปกป้องเข้ามาทำงานตั้งแต่ตอนน้องอยู่ประมาณชั้น ป.5 เนื่องจากเห็นว่าเป็นคนที่แข็งแรง และต้องการเงินไปดูแลครอบครัว โดยให้ช่วยแบกข้าวส่งให้กับลูกค้า
ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา น้องเป็นคนขยันขันแข็ง กตัญญูหาเงินเลี้ยงครอบครัวมาตั้งแต่เด็ก ก็อยากให้น้องให้เรียนต่อ หรือมีอาชีพที่มั่นคง ดูแลครอบครัวได้ดีกว่านี้ หากเป็นไปได้อยากให้ความฝันน้องที่อยากจะเปิดร้านซ่อมรถจักรยานยนต์เป็นจริงเสียที.