ครูดาบค่ายบางระจัน ยกย่อง “เจษฎ์” ผู้ทรงคุณค่า รำดาบกราบพระเจ้าตาก

บวรวัฒน์ อีจัน

บวรวัฒน์ อีจัน

21 มกราคม 2569

ครูดาบค่ายบางระจัน ยกย่อง “เจษฎ์” ผู้ทรงคุณค่า รำดาบกราบพระเจ้าตาก

จากประเด็นร้อนที่เกิดขึ้นวานนี้ (20 ม.ค. 69) บนเวทีดีเบต The Standard Debate จุดยืน ‘ทหารมีไว้ทำไม?’ อนาคตความมั่นคงไทยควรไปทางไหน? โดยในช่วงหนึ่งของรายการ นายวิโรจน์ ลักขณาอดิศร รองหัวหน้าพรรคประชาชน กล่าวว่า “ทหารที่ทำงานด้วยกันผม ผมไม่อยากจะพูดว่า เห็นตัวตนของผม ตัวตนผมเป็นแบบนี้ ไม่ต้องไปรำ ไม่ต้องไปไหว” กระทั่ง รศ.ดร.เจษฎ์ โทณะวณิก แคนดิเดตนายกฯ พรรครักชาติ ตอบโต้ทันควัน “พูดแบบนี้ ระวังจะโดน รู้ไหมว่าที่ผมรำ รำต่อหน้าพระบรมราชานุสาวรีย์ของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ถ้าจะแขวะ ให้แขวะเรื่อง” จนกลายเป็นที่พูดถึงบนโซเชียล

วันนี้ (21 ม.ค. 69) นายอมรเทพ วงษ์มี ครูสอนศิลปะการต่อสู้ (รำดาบ) รร.อนุบาลค่ายบางระจัน ได้กล่าวถึงประเด็นดังกล่าว ระบุว่า สิ่งเหล่านี้ ไม่ใช่สิ่งที่จะมาล้อเล่น เป็นของครูบาอาจารย์ ความสำคัญการใช้อาวุธยุทโธปกรณ์ในอดีต ไม่ว่าจะเป็น ดาบ หอก ง้าว หรือแม้แต่เครื่องมือเกษตรอย่าง จอบ เสียม เคียว คือเครื่องมือสำคัญที่ใช้ในการปกป้องอธิปไตย ต่อสู้กับข้าศึกศัตรูที่มารุกราน เพื่อให้ลูกหลานไทยได้มีแผ่นดินอาศัยอยู่จวบจนปัจจุบัน อีกทั้งยุทธศาสตร์ของพื้นที่ตำบลบางระจัน และอำเภอค่ายบางระจัน ถือเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ และเป็นสมรภูมิเลือดเนื้อของบรรพบุรุษไทย 

นายอมรเทพ กล่าวว่า ตนได้เห็นคลิปไวรัล การรำดาบของอาจารย์เจษฎ์ ส่วนตัวจึงขอชื่นชมในฐานะทรัพยากรบุคคลทรงคุณค่า ที่มีความรู้ความสามารถและมีภูมิในศาสตร์แขนงนี้อย่างลึกซึ้ง โดยเฉพาะทักษะการรำดาบและการใช้อาวุธดาบสองมือ ที่ถือเป็นทักษะชั้นสูงไม่ใช่ใครจะจับต้องหรือแสดงได้โดยง่าย ต้องอาศัยการฝึกฝนและจิตวิญญาณ

“การจับดาบ ถือดาบ หรือการกวัดแกว่งดาบ ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ ที่ใครนึกจะทำก็ทำได้ แต่ต้องมีทักษะและภูมิรู้ ซึ่งอาจารย์เจษฎ์ มีความตั้งใจแน่วแน่ที่จะสืบสานศิลปวัฒนธรรมไทยแขนงนี้ไว้ให้ลูกหลานได้ประจักษ์ ถือว่าเป็นศิลปะเป็นมรดกไทยที่เราควรอนุรักษ์ไว้” นายอมรเทพ กล่าว

ทั้งนี้ นายอมรเทพ ได้แสดงจุดยืนทางการเมืองภาคประชาชนและการอนุรักษ์ กล่าวว่า ตนเองพร้อมเป็นส่วนหนึ่ง ในการขับเคลื่อนและอนุรักษ์ศิลปะการป้องกันตัวของชาติ เพื่อให้เยาวชนและคนในชาติได้ตระหนักว่า แผ่นดินไทยที่สงบสุขร่มเย็นในทุกวันนี้ แลกมาด้วยหยาดเหงื่อและการต่อสู้ด้วยอาวุธของบรรพชน จึงเป็นหน้าที่ของคนรุ่นหลังที่ต้องรักษาไว้สืบไป