พิตบูลโหด! ขย้ำซ้ำซาก ยายแขนหวิดขาด ชาวบ้านซัด นี่ไม่ใช่ครั้งแรก!!
ก้ามปู อีจัน
25 มิถุนายน 2567
เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อเวลา 17.30 น. ของวันที่ 24 มิ.ย. 67 ภายในซอยสุวรรณศร 2 ต.นครนายก อ.เมือง จ.นครนายก โดยผู้ได้รับบาดเจ็บคือ นางบุญยิ่ง อายุ 72 ปี ขณะเกิดเหตุ ได้ขี่รถจักรยานยนต์ เพื่อจะเข้าบ้านที่อยู่ในซอย หลังขับเข้ามาประมาณ 20-30 เมตร ได้ถูกเจ้าสุนัขพิตบูลที่ชื่อว่า “ดาวเรือง” อายุ 2 ปี กระโจนใส่ กัดแขนซ้ายจนรถล้ม ทำให้ตัวนางบุญยิ่งล้มหงายท้อง และได้เปลี่ยนมากัดที่แขนข้างขวา ตั้งแต่แขนท่อนบนจนถึงบริเวณข้อศอก อาการสาหัส
ชาวบ้านที่ให้การช่วยเหลือเล่าให้ฟังว่า ตอนเกิดเหตุ ได้นั่งดูทีวีอยู่ในบ้าน จู่ ๆ ได้ยินเสียงร้องดังขึ้นมาว่า “โอ๊ย โอ๊ย ช่วยด้วย” จากนั้นได้ออกไปดู ก็พบสุนัข 2 ตัว เป็นสุนัขพิตบูลและสุนัขตัวสีดำกำลังกัดแขนของนางบุญยิ่งอยู่ ในลักษณะที่ช่วยกันกัดเหวี่ยงไปมา ตอนนั้น พิตบูลจะปรี่เข้ามาหา ตนจึงได้ถอดเสื้อฟาด สุนัขจึงไม่เข้าหาตน และหนีออกจากนางบุญยิ่ง ซึ่งตนขอยืนยันว่า ที่มีคนบอกว่าสุนัขทั้งสองตัวกัดกันเองก่อนที่นางบุญยิ่งขี่รถมานั้นไม่เป็นความจริง สุนัขทั้งสองตัวไม่ได้กัดกันเอง
หลังจากนำตัวผู้ได้รับบาดเจ็บส่งโรงพยาบาล ลูกของคนเจ็บได้เดินทางมายัง สภ.เมืองนครนายก เพื่อแจ้งความเอาผิดกับเจ้าของสุนัขตัวดังกล่าว และได้สอบถามกับเจ้าของสุนัขว่าทำไมถึงไม่ดูแลสุนัขให้ดี จนเกิดมีปากเสียงกัน และทางฝั่งผู้เสียหายยังกล่าวอีกว่า “นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่สุนัขตัวนี้กัดคน แต่เป็นครั้งที่ 5 แล้ว และเคยมีการมาลงบันทึกประจำวันว่าจะไม่ให้เกิดเหตุการณ์ลักษณะนี้อีก สุดท้ายก็ไม่สามารถดูแลสุนัขได้“
โดยทางเจ้าของสุนัขบอกว่า “สุนัขของตนที่เลี้ยงเอาไว้ในบ้านใส่ตะกร้อครอบปากไว้และล่ามเอาไว้อย่างดี แต่มันหลุดไปได้อย่างไรไม่รู้” แต่ทางลูกของคนเจ็บยืนยันว่าสุนัขไม่ได้ใส่ตะกร้อครอบปากไว้ เพราะถ้าใส่มันจะกัดคนได้อย่างไร?
ล่าสุด 25 มิ.ย. 67 ได้มีการรายงานความคืบหน้าอาการของผู้บาดเจ็บ หลังจากที่แพทย์เข้าดูอาการ พบว่า โอกาสที่แผลจะติดเชื้อค่อนข้างสูง เนื่องจากบาดแผลที่ถูกกัดเกิดการฉีกขาดเยอะมาก อีกทั้ง กระดูกบริเวณที่ถูกกัดแตกละเอียด อาจจะไม่ได้กลับมาเป็นเหมือนเดิม ซึ่งบาดแผลที่ติดเชื้อมีเปอร์เซ็นต์สูงที่อาจต้องตัดแขน ซึ่งตอนนี้บาดแผล ไม่สามารถที่จะเย็บหรือศัลยกรรมตกแต่งแผลได้ ทำได้เพียงล้างแผลควบคุมการติดเชื้อของบาดแผลให้ได้มากที่สุด เพื่อไม่ให้เกิดการติดเชื้อ จากนั้นจึงจะเป็นขั้นตอนรักษาแผล เย็บเส้นประสาทบางส่วนที่ตายไปแล้ว ลูกสาวของผู้บาดเจ็บกล่าว่า “แม่ของตนก็มีโอกาสที่จะไม่ได้แขนกลับมาสมบูรณ์เหมือนเดิม”
ในส่วนความสัมพันธ์ระหว่างบ้านตนกับบ้านเจ้าของหมานั้นเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ตนกับเจ้าของหมาส่วนตัวไม่มีปัญหากัน แต่เจ้าของหมากับคนอื่นนั้นจะมีปัญหาอะไรกันตนไม่รู้ ซึ่งหลังจากเกิดเหตุทางเจ้าของสุนัขยังไม่มีท่าทีหรือติดต่อเข้ามาพูดคุยอะไรกับตน ขณะที่ความสัมพันธ์แม่ตนรักเจ้าของสุนัขมาก ตนเองรู้สึกว่าเจ้าของสุนัขควรที่จะเข้าไปกราบขอโทษกับแม่ แสดงความรู้สึกสำนึก เนื่องจากแม่ตนได้รับบาดเจ็บมากขนาดนี้ ที่ผ่านมาพวกตนหวาดระแวงสุนัขพิตบูลตัวนี้มาตลอด เมื่อต้นปีเจ้าตัวนี้ก็ได้กัดพี่สะใภ้ของเจ้าของสุนัขไป1 ครั้ง , คนที่ใช้เส้นทางบนถนน 1 อีก 1 ครั้ง และ อีก 2 คนที่โดนกัดแต่ไม่เข้า และได้มีไปลงบันทึกประจำวันไว้ หากนับรวมกับเหตุการณ์ครั้งนี้ ก็รวมแล้ว 5 คน ที่โดยสุนัขตัวนี้ทำร้าย
โดยลักษณะการเลี้ยงสุนัขตัวนี้ที่เจ้าของเลี้ยงก็จะมีการล่ามไว้ แต่บางครั้งก็หลุดออกมาได้ หรือบางครั้งถ้าปล่อย ก็จะใส่ที่ครอบปากเอาไว้ และจะปล่อยให้เดินอิสระ แต่ด้วยสุนัขตัวใหญ่ก็มีโอกาสที่ตะกร้อครอบปากที่ครอบเอาไว้หลุดออกได้ แต่เหตุการณ์ในลักษณะนี้ก็ไม่ควรเกิดขึ้นอีก
ทั้งนี้ หากสุนัขของคุณสร้างความเดือดร้อนแก่ผู้อื่น
เจ้าของสุนัขอาจมีโทษตามกฎหมายทั้งทางแพ่งและทางอาญา
สำหรับการปล่อยปะละเลยให้สุนัข หรือ สัตว์เลี้ยงของตนเองไปกัดผู้อื่นนั้น มีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 377 ผู้ใดควบคุมสัตว์ดุร้าย ปล่อยปะละเลยให้สัตว์นั้นอยู่ลำพัง ในประการที่อาจทำอันตรายแก่บุคคลหรือทรัพย์ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 1 เดือน ปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
และถ้าถึงขั้นการกระทำโดยประมาทนั้นเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายจนสาหัส มีโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ หรือ เป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย จะมีโทษจำคุกหนักถึง 10 ปี และอาจมีความผิดตาม พ.ร.บ.การทารุณกรรมและการจัดสวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ. 2557 รวมถึงต้องชดใช้ค่าเสียหายในทางแพ่ง ตามมาตรา 433 ที่ระบุไว้ว่า ถ้าความเสียหายเกิดขึ้นเพราะสัตว์ เจ้าของสัตว์ หรือบุคคลผู้รับเลี้ยงรับรักษาไว้แทนเจ้าของต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนฯ
จึงอยากฝากถึงผู้ที่เลี้ยงสุนัขโดยเฉพาะสายพันธุ์ดุ เช่น พิตบูล ต้องประเมินความพร้อมของตนเองด้วย สัตว์เลี้ยงเมื่อเลี้ยงแล้ว พวกเขาก็คือส่วนหนึ่งของครอบครัว สิ่งสำคัญคือ ผู้เลี้ยงจะต้องศึกษานิสัยใจคอ รวมถึงพฤติกรรมของสุนัขสายพันธุ์ที่เลี้ยง เพราะบางกรณีแม้แต่เจ้าของก็โดนกัดถึงตาย ดังนั้น ผู้เลี้ยงจะต้องใช้ความระมัดระวัง มีสถานที่ที่เหมาะสมปลอดภัย มีรั้วรอบขอบชิดพอที่จะเลี้ยง ไม่ปล่อยให้สุนัขของตนไปสร้างความเดือดร้อนเสียหายแก่ผู้อื่น