ในอนาคตอันใกล้ เราจะเข้าสู่ยุคที่สิ่งต่างๆ รอบตัวสามารถเชื่อมต่อและสื่อสารกันได้ หรือที่เรียกว่า “อินเตอร์เน็ตในทุกสรรพสิ่ง” หรือ อินเตอร์เน็ต ออฟ ธิงส์ (ไอโอที) ซึ่งจะส่งผลให้การดำรงชีวิตของผู้คนมีความสะดวกสบายมากยิ่งขึ้น

ซึ่งอุปกรณ์พื้นฐานที่สำคัญของ ‘สรรพสิ่ง’ ขาดไม่ได้คือ ‘แบตเตอรี่’ ที่ใช้กักเก็บและให้พลังงาน เพื่อหล่อเลี้ยงอุปกรณ์และเครื่องใช้จำนวนหลายล้านชิ้นให้ทำงานได้ตามที่ต้องการ

เมื่อ AI และหุ่นยนต์เข้ามาแทนที่แรงงาน 13 อาชีพมีแววตกงาน

และ ‘แบตเตอรี่’ นี้เอง ก็จำเป็นสำหรับทางการแพทย์เช่นกัน โดยหลายกรณีทางการแพทย์ ผู้คนหลายแสนคนจำเป็นที่จะต้องฝังอุปกรณ์ไฟฟ้าบางอย่างลงในร่างกาย เพื่อให้ร่างกายสามารถดำเนินต่อไปได้ เช่น เครื่องกระตุ้นไฟฟ้าหัวใจ เป็นต้น

แต่เรายังอยู่ในศตวรรษที่อุปกรณ์เหล่านี้ยังคงใช้วัสดุแข็งเพียวๆ ซึ่งไม่สามารถย่อยสลายได้ในร่างกายมนุษย์ ดังนั้น เมื่ออุปกรณ์เกิดข้อผิดพลาด มีเพียงวิธีเดียวเท่านั้นที่จะซ่อมแซมได้ คือ การผ่าตัดและนำเครื่องออกมาซ่อม ซึ่งทำให้เสียเวลา เสียเงิน และสร้างความเจ็บปวดเพิ่มขึ้นให้กับคนไข้ และแพทย์ผู้ให้การรักษา

ด้วยปัญหานี้ จึงทำให้ ‘Mario Caironi’ นักวิจัยอาวุโสจาก Istituto Italiano di Tecnologia (IIT-Italian Institute of Technology) และทีมงานของเขาจากมิลาน ในอิตาลี

ได้ลองคิดค้นแบตเตอรี่ที่สามารถจ่ายพลังงานและสามารถย่อยสลายได้ โดยไม่รบกวนการทำงานของอวัยวะภายในร่างกายมนุษย์ และทำให้การติดตั้งอุปกรณ์ปลอดภัยมากขึ้น ซึ่งผลการศึกษานี้ได้ถูกตีพิมพ์อย่างเป็นทางการลงในวาร Advanced Materials เมื่อเร็วๆ นี้ในหัวข้อ แบตเตอรี่กินได้

โดยทั่วไปมีอุปกรณ์หลายอย่างที่คนไข้ต้องกลืนลงไป เช่น ไบโอเซนเซอร์ กล้อง และระบบนำส่งยา แต่อุปกรณ์เหล่านี้ไม่สามารถย่อยสลายได้ ผลที่ตามมาอาจเกิดภาวะแทรกซ้อนระหว่างกระบวนการย่อยอาหารได้ และต้องผ่าตัดเท่านั้น เพื่อนำอุปกรณ์ออกมา

แต่แบตเตอรี่ที่ถูกผลิตขึ้นใหม่เหล่านี้ สามารถผลิตขึ้นได้จากอาหารทั่วไป โดยมีองค์ประกอบหลักคือ ‘อัลมอนด์’ ตามมาด้วย เคเปอร์ ถ่านกัมมันต์ สาหร่าย ทองคำเปลว และขี้ผึ้ง ซึ่งทั้งหมดนี้สามารถย่อยสลายได้โดยไม่มีความเสี่ยงต่อสุขภาพ

สำหรับ การทำงานของแบตเตอรี่อัลมอนด์ แบตเตอรี่ตัวต้นแบบสามารถให้ไฟฟ้าได้ที่ 0.65 โวลต์ ซึ่งให้ไฟฟ้าที่ต่ำเกินไปที่จะทำให้เกิดปัญหาภายในร่างกายมนุษย์ และสามารถให้กระแสไฟฟ้า 48 ไมโครแอมป์นานสูงสุด 12 นาที อาจดูเหมือนให้พลังงานไม่มาก

แต่จากการทดลองมันสามารถจ่ายไฟให้กับไฟ LED ขนาดเล็กหรืออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ขนาดเล็กอื่น ๆ ได้ด้วย ซึ่งก็เพียงพอในการจ่ายไฟฟ้าให้กับอุปกรณ์ในร่างกายได้

ขั้วบวกของแบตเตอรี่ประกอบด้วย ไรโบฟลาวิน (หรือเรียกอีกอย่างว่า วิตามินบี 2) ในขณะที่แคโทดทำจากเควอซิทิน สารทั้งสองสารนี้สามารถพบได้ทั่วไปตามธรรมชาติในพืชและอาหารอื่นๆ ส่วนถ่านกัมมันต์จะช่วยในการเพิ่มการนำไฟฟ้า

อิเล็กโทรไลต์ใช้น้ำเปล่า และตัวคั่น (ที่แทรกซึมผ่านขั้วบวกและขั้วลบ ป้องกันไฟฟ้าลัดวงจร) ทำจากสาหร่ายโนริ ที่ใช้ในเมนูซูชิทั่วไปนี่แหละ ส่วนหน้าสัมผัสก็ใช้แผ่นเปลวทองคำพร้อมเคลือบขี้ผึ้งไว้บนขั้วบวกและขั้วลบ

ตอนนี้ทางทีมกำลังหาทางทำให้อุปกรณ์เหล่านี้มีขนาดเล็กลง เพื่อสะดวกในการรับประทานและในอนาคตพวกเขาคาดหวังว่าจะสามารถพัฒนาอุปกรณ์อื่นๆ ที่สามารถกินได้รวมถึงเซ็นเซอร์ในการตรวจสอบสภาวะสุขภาพ เป็นต้น

ทั้งนี้ พวกเขายังทิ้งท้ายอีกว่า แบตเตอรี่นี้ยังสามารถใช้ได้กับของเล่นเด็กที่ใช้ไฟฟ้าไม่มาก ป้องกันความเสี่ยงที่เด็กอาจหยิบจับของและกลืนเข้าไป เพื่อให้มันใช้งานได้สะดวกขึ้นจึงขอพัฒนาอุปกรณ์ต่อไปเรื่อยๆ

คลิปอีจันแนะนำ

จุ๊มเหม่ง มีอะไร ทำไมคนถึงรัก

ไฟ LED

วงการแพทย์ สะเทือน นักวิจัยอิตาลี คิดค้น ‘แบตเตอรี่กินได้’ จากอัลมอนด์