โควิด-19 ระลอกนี้ อาจทำใครหลายคนไม่ได้กลับบ้านที่ต่างจังหวัด และคงจะคิดถึงบ้านไม่น้อย จันเองก็เหมือนกันค่ะ บ้านเกิดของจันอยู่ที่ประจวบฯ (ซึ่งสถานการณ์โควิด-19 ที่ประจวบฯ เมื่อช่วง 1-2 สัปดาห์ที่ผ่านมาก็น่าเป็นห่วงไม่น้อยเลยค่ะ)

ตั้งแต่ย้ายเข้าเมืองกรุง จันก็แทบจะไม่ได้กลับบ้านที่ประจวบฯ อีกเลย บ้านที่อยู่มา 18 ปี ตั้งแต่เกิดจนจบ ม.6 ตอนย้ายออกแรกๆ (ปี 2558) บอกเลยว่า “คิดถึงมาก” เพราะว่าเรื่องราวหลายอย่างเกิดขึ้นที่นั่น เด็กต่างจังหวัดอย่างเราคงเข้าใจกันดีว่า การต้องจากบ้านมันเป็นยังไง เมื่อก่อนยอมรับว่า อิจฉาเพื่อนๆ ที่มีบ้านที่ประจวบให้กลับไป

แต่ไม่ใช่ว่าบ้านของจันหายไปไหนหรอกนะคะ แต่แค่ไม่เหมือนเดิมในความทรงจำ ก็เท่านั้น

บ้านหลังเดิม ถ้าถามว่าเป็นยังไง ตอนนี้คงจะหารูปยากมากๆ เพราะข้อมูลอยู่ในมือถือเครื่องเก่าและหายไปเกือบหมดแล้ว แต่มันยังพอเลือนลางแต่ชัดเจนในความทรงจำอยู่

บ้าน 2 ชั้น ครึ่งปูนครึ่งไม้ หลังสีขาว ตั้งอยู่ใน ซ.10 ถ.สู้ศึก อ.เมือง จ.ประจวบ เดินออกไปไม่กี่ก้าวก็ถึงอ่าวประจวบ

บ้านที่มีต้นมะขามใหญ่ๆ อายุกว่า 100 ปี 3 ต้น และมีอีกสารพัดต้นไม้ที่ย่าชอบปลูกแบบรกๆ ด้วยเหตุผลว่า มันเป็นสไตล์แบบปลูกป่า ? บ้านที่มีพื้นที่กว้างๆ แต่มีคนอยู่แค่ 3 คน กับหมาอีก 1 ตัว บ้านที่อยู่ใกล้โรงเรียน แล้วแอดชอบตื่นสาย จนต้องวิ่งไปโรงเรียนแทบทุกวัน (อันนี้ไม่ดี อย่าทำตามนะคะ) และเพราะมันอยู่ใกล้โรงเรียน เพื่อนๆ ถึงชอบมานั่งเล่น ทำงานกลุ่มกันทุกเย็น

แต่ที่เล่ามาทั้งหมด บ้านหลังเดิม ไม่เหมือนเดิมอีกแล้วค่ะ ต้องบอกก่อนว่าบ้านของจันยังอยู่ แต่แค่ตั้งแต่ย้ายออก เราก็ปล่อยให้คนมาเช่าทำเกสเฮ้าส์ “พี่เยาว์และสามีชาวต่างชาติ”

กว่า 6 ปี ที่พี่เยาว์เช่าบ้านของเราทำเกสเฮ้าส์ บ้านหลังเดิมเปลี่ยนไปเยอะมากๆ ตอนแรกยอมรับว่าไม่อยากให้เกิดการเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย แต่พอพี่เยาว์รีโนเวทจนกลายเป็นเกสเฮ้าส์ที่สวยขนาดนี้ จันยอมรับว่ามันสวยถูกใจมากๆ จนอยากกลับไปอยู่เลยจริง

พี่เยาว์ส่งภาพมาให้เราดูอยู่ตลอดๆ ว่า “บ้านเรา” เปลี่ยนไปมากน้อยแค่ไหน กับการลงทุนไป 2 แสน บอกเลยว่าเกินคุ้ม

ห้องชั้น 2 ที่เป็นห้องเล็กๆ ส่วนข้างบนก็ทำไว้สภาพเดิมตอนมาอยู่ครั้งแรก คือ รื้อห้องเล็กๆ ออกหมดแล้ว

ห้องข้างล่าง (ครัวเก่า) ใต้หลังคาใส่แผ่นกันความร้อน ส่วนห้องใหญ่ข้างล่าง ก็เป็นที่นอนของพี่เยาว์

บ้านหลังเดิมถูกตั้งชื่อใหม่ว่า “Milano Home” พร้อมเปิดรับแขกอีกครั้งในวันที่ 9 พ.ค.64 นี้ (ถ้าสถานการณ์โควิด-19 ดีขึ้น)

“เอารูปให้คุณย่าดูด้วยนะคะ เขาได้รู้ว่าพี่ดูแลบ้านอย่างดีค่ะ รักบ้านนี้ รักเจ้าของบ้านด้วยนะคะ”

พี่เยาว์ส่งรูปให้ดูพร้อมกับบอกอย่างนั้น แค่ได้ยินว่าพี่เยาว์รักบ้านหลังนี้ จันก็ดีใจมากแล้วค่ะ ขอบคุณที่ดูแล “บ้านที่คิดถึง” ให้จันเป็นอย่างดีมาตลอด 6 ปีที่ผ่านมานะคะ

หลังโควิด-19 ดีขึ้น จันคงต้องกลับไปเยี่ยมบ้านหลังเดิม ที่รีโนเวทใหม่ สักหน่อยแล้ว ส่วนถ้าใครสนใจอยากไปพัก (ไปพักได้นะคะ เป็นเกสเฮ้าส์ก็จริง แต่รับทั้งคนไทยและนักท่องเที่ยวค่ะ) ก็สามารถติดตามข้อมูลได้ที่ เฟซบุ๊ก Milano Home -Coffee, Breakfast & Bakery ค่ะ

เด็กต่างจังหวัด

ย้อนความทรงจำ ประจวบที่คิดถึง กับ บ้านในความทรงจำ