ในป่าที่เงียบสงบของภูวัว จังหวัดบึงกาฬมีพระชรารูปหนึ่งจำพรรษาอยู่อย่างเรียบง่าย
ไม่มีเสียงประกาศ ไม่มีป้ายบอกความยิ่งใหญ่แต่กลับมีผู้คนเดินทางมาด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยศรัทธา

พระรูปนั้น คือ หลวงปู่เสถียร คุณวโร
หรือที่ศิษยานุศิษย์เรียกกันอย่างคุ้นเคยว่า “หลวงปู่เถียร”

จุดเริ่มต้นของชีวิตเรียบง่าย

ตามประวัติที่มีการบันทึกและเล่าต่อกันมา
หลวงปู่เสถียรถือกำเนิดเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พุทธศักราช 2483
ณ บ้านเลขที่ 52 บ้านไร่ม่วง อำเภอเมือง จังหวัดเลย
ในครอบครัวชาวไร่ชาวนา ตระกูล พรหมศรีจันทร์

ท่านเป็นบุตรชายคนโต
เติบโตท่ามกลางผืนนา งานไร่ และวิถีชีวิตที่ต้องพึ่งพาธรรมชาติ
ความลำบากในวัยเด็กไม่ได้ทำให้ใจแข็งกระด้าง
กลับหล่อหลอมให้ท่านเป็นคน สุขุม พูดน้อย มีเมตตา และไม่เบียดเบียนใคร

เด็กชายผู้เงียบขรึม แต่เปี่ยมสติ

หลวงปู่ได้รับการศึกษาจนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4
จากโรงเรียนบ้านไร่ม่วง ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้าน
ท่านเป็นเด็กที่มีความรับผิดชอบสูง ไม่เคยขาดเรียน
ผลการเรียนอยู่ในเกณฑ์ดีเสมอ

ครูบาอาจารย์รักใคร่
เพราะเป็นเด็กเรียบร้อย เชื่อฟัง และไม่สร้างปัญหา
ที่สำคัญคือเป็นเด็กที่มี “ใจเย็น” เกินวัย
ไม่ชอบการทะเลาะ ไม่ข้องเกี่ยวอบายมุข
แม้เคยลองชิมสุราเพียงเล็กน้อย
แต่เมื่อรู้ว่าทำให้จิตใจไม่ปกติ ก็ไม่แตะต้องอีกเลย

วันที่ตัดสินใจเดินสู่ร่มกาสาวพัสตร์

เมื่อถึงวัยอันควร
บิดามารดาได้เอ่ยกับท่านว่า
ถึงเวลาที่ลูกชายควรบวชทดแทนพระคุณแล้ว

หลวงปู่เสถียรไม่ได้ลังเล
ท่านยินยอมด้วยความเต็มใจ
โดยไม่มีการขัดแย้งหรือฝืนใจใดๆ
ราวกับการบวชคือเส้นทางที่ใจรู้คำตอบอยู่แล้ว

อุปสมบท และฉายา “คุณวโร”

หลวงปู่เสถียรอุปสมบทเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พุทธศักราช 2505
ณ วัดศรีสุทธาวาส จังหวัดเลย

มี หลวงปู่ศรีจันทร์ วัณณาโภ
พระอุปัชฌาย์ผู้เป็นที่เคารพในสายพระป่า
เป็นประธานในพิธีอุปสมบท

ท่านได้รับฉายาว่า “คุณวโร”
หมายถึง ผู้เจริญด้วยคุณธรรม

หลวงปู่เคยเล่าว่า
ก่อนบวชตั้งใจจะอยู่ในสมณเพศหลายพรรษา
แม้คู่นาคซึ่งเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันจะลาสิกขาไปตั้งแต่ออกพรรษา
แต่ท่านยังคงเลือกเดินต่อ… บนเส้นทางธรรม

เส้นทางธุดงค์ และการขัดเกลาจิต

หลังอุปสมบท
หลวงปู่เสถียรออกธุดงค์ไปทั่วทุกภาคของประเทศไทย
ทั้งเหนือ ใต้ อีสาน และตะวันออก

การธุดงค์ไม่ใช่เพียงการเดินทาง
แต่คือการขัดเกลากิเลส
ฝึกความอดทน
และเรียนรู้ธรรมจากธรรมชาติจริงๆ

ท่านดำรงตนอย่างเรียบง่าย
ไม่สะสม ไม่ยึดติด
เน้นการภาวนาและการอยู่กับปัจจุบัน

วัดถ้ำพระภูวัว… ที่พำนักแห่งสุดท้าย

ปี พุทธศักราช 2520
หลังจากร่วมงานพิธีมรณภาพของ หลวงปู่ฝั้น อาจาโร ครบ 100 วัน
หลวงปู่เสถียรได้ออกธุดงค์เข้าสู่ ภูวัว จังหวัดบึงกาฬ

และเลือกจำพรรษาอยู่ที่
วัดถ้ำพระภูวัว
ท่ามกลางป่า ภูเขา และถ้ำธรรมชาติอันสงบงาม

สถานที่แห่งนี้
ไม่เพียงเป็นวัด
แต่เป็นพื้นที่ที่ทำให้ผู้คนได้ “วางใจ”
และหันกลับมามองภายในตนเอง

ปฏิปทาที่ไม่ต้องอธิบายมาก

มีคำกล่าวเล่าต่อกันมาในหมู่ศิษยานุศิษย์
ว่า หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน
เคยกล่าวถึงหลวงปู่เสถียร
ในฐานะพระผู้มีข้อวัตรปฏิบัติงดงาม
เปรียบดัง “เพชรน้ำเอก”

แม้หลวงปู่ไม่เคยเอ่ยอ้าง
แต่ปฏิปทาของท่านคือคำตอบ
— ความเมตตา ความสม่ำเสมอ และความสงบ —

ศรัทธาที่เกิดจากความจริงใจ

จนถึงปัจจุบัน
หลวงปู่เสถียร คุณวโร
ยังคงพำนักอยู่ ณ วัดถ้ำพระภูวัว

ท่านไม่ใช่พระที่มีชื่อจากวัตถุมงคล
แต่เป็นพระที่มี “ชีวิต” เป็นคำสอน

ใครที่ได้มากราบ
มักไม่ได้กลับไปพร้อมคำอวยพร
แต่กลับไปพร้อม ความสงบในใจ

วัดถ้ำภูวัว

หลวงปู่เสถียร คุณวโรพระสุปฏิปันโนแห่งวัดถ้ำพระภูวัว จากชีวิตเรียบง่าย สู่ปฏิปทาอันงดงาม