โควิดทำทุกอย่างเหงา อยากหลบบ้านหลาว เเต่ทำไม่ได้

ปีนี้ได้กลิ่นอายประเพณีดั้งเดิมของชาวใต้ อย่างชิงเปรต หนือสารทเดือนสิบน้อยนัก

22 กันยายน 2564 ตรงกับแรม 1 ค่ำเดือน 10 หรือวันรับตายาย วันทำบุญเล็ก ปกติลูกหลานจะจูงมือกัน นำอาหารคาวหวานไปร่วมทำบุญกันอย่างเนืองแน่น เพื่ออุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้แก่บรรพบุรุษปู่ย่าตายาย หรือผู้ล่วงลับไปแล้ว

ซึ่งถือเป็นการแสดงออกถึงความรัก ความสามัคคี และความกตัญญูกตเวทีต่อบรรพบุรุษผู้ล่วงลับ ตามความเชื่อที่ว่าจะกลับมาเยี่ยมลูกหลานในช่วง วันสารทเดือนสิบ ของทุกปี

เเต่ปีนี้ติดสถานการณ์โควิด คนใต้ไม่ได้เดินทางกลับบ้าน คนเฒ่าคนเเก่ที่อยู่ทางใต้ก็ไม่กล้าออกมาทำบุญ เพราะสถานการณ์การเเพร่ระบาดยังไม่สู้ดีนัก โดยคนส่วนใหญ่ได้นำอาหารคาวหวานไปวางไว้ปกติ เเต่ไม่ค่อยมีคนนั่งรอทำพิธี

ส่วนคนใต้ที่อยู่กรุงเทพ ก็ส่งบุญจัดอาหารคาวหวานในบ้าน ทำพิธีส่งบุญกันออนไลน์ เเถมบ่นปีนี้เหงามากๆ อยากกลับบ้าน คิดถึงเทศกาลที่รอคอย

สู้ๆนะคะ รอสถานการณ์ดีขึ้นกว่านี้ เราจะได้กลับไปกอดกันค่ะ

คลิปอีจันแนะนำ

เปิดหมดใจ! อดีตผู้บำบัดยาเสพติด ในวัดดังแห่งหนึ่ง

ยุคโควิดไม่คึกคัก

บรรยากาศ ชิงเปรตปีนี้เงียบเหงา ลูกหลานส่งบุญออนไลน์