วันนี้ (12 เม.ย. 63) ในสถานการณ์ที่ประเทศไทย กำลังต่อสู้กับศัตรูที่มองไม่เห็น (โควิด-19) ซึ่งหน่วยงานต่างๆ พากันออกมาตรการป้องกัน แก้ไข เพื่อไม่ให้โรคระบาดหนักไปมากกว่านั้น แต่ถึงอย่างไรยังมีคนกลุ่มหนึ่ง ซึ่งเป็นคนกลุ่มน้อยที่พยายามฝ่าฝืนกฎ หรือ มาตรการป้องกัน ทำให้การควบคุมเป็นไปได้ยากขึ้น วันนี้จันจึงนำข้อคิดดีๆ จาก “นายแพทย์ ชำนาญ ภู่เอี่ยม” โดยท่านได้โพสต์ไว้ในเฟซบุ๊กชื่อว่า “Chamnan Bhu-eiam” โดยมีเนื้อหาดังนี้

ภาพจากอีจัน

อ่านข่าวเก่า

"จะผ่านชีวะสงครามครั้งนี้ไปได้ ประเทศไทยจะต้องมีอะไรดี" ประเทศชาติเรามีดีทางด้านการแพทย์ สาธารณสุข อย่างเดียวยังไม่พอที่จะเอาชนะสงครามครั้งนี้ได้…. ประเทศชาติเรา จำเป็นต้องมีดี ด้านความร่วมมือของประชาชนเป็นอย่างมาก…ซึ่งความร่วมมือดังกล่าว มีต้นทุนมาจากปัจจัย 3 ประการ

1.การรู้จักหน้าที่ และ ทำหน้าที่ของคนในชาติ
2.การมีวินัยของคนในชาติ
3.การมีจิตสาธารณะของคนในชาติ

การที่เราจะเอาชนะชีวะสงครามครั้งนี้ ไม่ใช่เส้นทางใหม่ที่ยากลำบากมันเป็นเส้นทางเดียวกับการเดินทางไปสู่ความสงบสุขของสังคมไทย….เส้นทางนั้น…..
มิใช่การเอาตัวรอด ตัวใครตัวมัน
มิใช่การหาความสุขใส่ตนโดยไม่สนใจความเดือดร้อนของสังคม..
มิใช่ต่างคนต่างมุ่งแต่ประโยชน์ส่วนตน
มิใช่การเอารัดเอาเปรียบสังคม
มิใช่การฝ่าฝืน ท้าทายกฎหมาย
มิใช่เส้นทางที่ทำให้คนในชาติแตกสามัคคี
หากแต่ทุกคนต้อง " รู้จักหน้าที่..มีวินัย.และมีน้ำใจต่อสังคม" นอกจากจิตสำนึกดังกล่าว ทุกคนต้องทำหน้าที่ของตนอย่างดีที่สุด …หน้าที่อะไร?….

การรู้จักร่วมมือกันทำสิ่งดีให้แก่สังคมและประเทศชาติ…สิ่งสำคัญที่สุดที่จะทำให้เกิดความร่วมมือกันได้อย่างเป็นธรรมชาติที่สุดด้วยความเต็มอกเต็มใจที่สุด และ มีความสุขใจที่สุด ก็คือ…การมีหัวใจของความเป็นมนุษย์ (Humanity) อย่างแท้จริง คือ รู้จักเข้าใจความรู้สึก และ ความทุกข์ยากของผู้อื่น มีความเมตตากรุณา และรู้จักความเสียสละ เอื้อเฟื้อต่อผู้อื่น!..ความสุขที่แท้จริงนั้น มันอยู่แค่เอื้อม.."ความสุขที่แท้จริงของคนเรานั้น..คือ การทำให้ผู้อื่นมีความสุข" Real Happiness is Making Others Happy. (David O McKay) ผู้ที่มีความสุขที่สุดในชีวิต คือ ผู้ให้ ไม่ใช่ผู้รับ The Happiest People in life are the Givers,not the Getters.
กล่าวโดยสรุป ก็คือ….."ประเทศไทย จะผ่านชีวะสงครามครั้งนี้ไปได้ หรือไม่ ขึ้นอยู่กับต้นทุนทางสังคมของประเทศไทย ด้านวินัย และ ด้านจิตสำนึกต่อส่วนรวมของคนในชาติ ว่าขณะนี้ มีมากเพียงพอหรือไม่.

" การรู้จักหน้าที่ ความมีวินัย รู้จักความอดทนอดกลั้น รู้จักการเสียสละการมีน้ำใจต่อผู้อื่น และ สังคมที่ตนอยู่อาศัย จิตสำนึกนี้ มิใช่มีเฉพาะสัตว์ชั้นสูงเช่นมนุษย์เราเท่านั้น …แม้แต่มดทุกตัวต่างรู้จักหน้าที่ของมัน มีวินัยทำงานร่วมกันอย่างเป็นระบบ รู้จักช่วยเหลือเกื้อกูล มีน้ำใจต่อกัน ยอมเสียสละความสุขส่วนตนเพื่อความสุขของสังคม ยอมทุกข์ยาก ยอมให้ผู้อื่นเหยียบย่ำเป็นสะพานไปสู่ความสำเร็จ…..

ภาพจากอีจัน

ชีวะสงคราม

ข้อคิดจากคุณหมอ ประเทศไทยจะผ่านชีวะสงครามครั้งนี้ไปได้ ถ้ารู้จักหน้าที่..มีวินัย.และมีน้ำใจต่อสังคม