ไม่มีใครอยากป่วย ไม่มีใครอยากเจ็บ

ไม่มีโรคใครๆก็ว่าเป็นลาภอันประเสริฐ

เเต่ดูเอาเถิดบางคนภาวนาสุดใจ สุดท้ายก็หนีมันไม่ได้

สิ่งเดียวที่จะสู้กายที่ป่วยได้ คือกำลังใจดีๆที่มีให้กัน จันเชื่อเเบบนั้น เเละสังคมอีจันก็ทำมันเรื่อยมา

เหมือนกับวันนี้ 4 พ.ย. 2565 ทีมอีจัน ขนรถเข็นวีลเเชร์ สำหรับผู้ป่วย 10 คัน เเละไม้เท้าช่วยพยุง อีก 135 อัน จากกรุงเทพฯ ตรงดิ่งมาที่เชียงราย ใช้เวลา 12 ชม.แต่เราไม่หวั่น เพราะเราตั้งใจ เเละให้คำมั่นสัญญาไว้เเล้ว

ก่อนหน้านี้ อีจันได้มาร่วมสร้างเรื่องราวดีๆที่ จ.เชียงราย คือมามอบเกียรติบัตรให้กับนักเรียนจิตอาสาที่เทคนิคเชียงราย เเละมอบสิ่งของให้กำลังใจคนในเรือนจำ เราก็ได้ยินเสียงเบาๆเเต่หนักเเน่นของป้าไหม หนึ่งในเเม่บ้านเหล่ากาชาดจังหวัดเชียงราย มาทักทายพูดคุยกับเรา ขอบคุณที่สังคมอีจันมาร่วมสร้างเรื่องราวดีๆ

ก่อนที่เราจะถามไถ่กันเเละกัน จึงทราบว่าตอนนี้ในชุมชนที่ป้าไหมรับผิดชอบเเละดูเเล ยังมีผู้ป่วยติดเตียง เเละคนพิการ รวมถึงผู้สูงอายุ ที่ต้องการรถเข็น เเละไม้เท้าช่วยพยุงอีกหลายชีวิต เพราะบางคนฐานะยากจน ไม่มีทุนทรัพย์ที่จะซื้อ เพราะรถเข็นราคาค่อนข้างสูง เเทนที่พวกเขาจะเก็บเงินไว้ซื้อ ก็คงต้องเก็บไว้ประทังชีวิตคนในครอบครัวเสียก่อน

ประโยคไม่กี่ประโยค ทำให้เราเห็นภาพความช้ำเเละเจ็บปวดนั้น ว่ามันทุกข์เเค่ไหน เเล้วเราก็รับปากว่า เราขอไปบอกสังคมอีจันที่ใจดีของเราก่อนนะ เรามาครั้งหน้า เราจะมาพร้อมรถเข็นที่ป้าไหมขอ จำนวน 10 คัน

เเละเเล้ววันนี้เราก็มาจนได้ เราหอบน้ำใจของสังคมอีจันมาถึงที่ มามอบให้คนช้ำที่รอ

ทำให้เรารู้ว่า คนที่ต้องการอุปกรณ์รองช้ำพยุงชีวิต ยังมีอีกมาก

มีคุณตา 1 คน คุณยาย 1 คนมารอรับวีลเเชร์ เพราะคนอื่นรอไม่ได้

ยายบอกกับอีจันว่า

“อันเก่าของยายมันลุ๊ อันนี้ดีขนาดลื่นดี นั่งสบาย”

(ของเก่ายายพังเเล้ว ได้แบบนี้มาใช้ดีมาก นั่งสบาย)

ประโยคนี้มันปริ่มหัวใจที่สุดค่ะ

อนุโมทนาบุญกับลูกเพจอีจันนะคะ บุญส่งถึงกันเเล้วนะคะ

มอบไม้เท้า

รถเข็น 10 คัน ไม้เท้า 135 อัน ถึงเชียงราย มอบให้ตายายไว้พยุงชีวิต