เหนื่อยแค่ไหน ไม่สำคัญ ! เด็กฝึกงานอีจัน ทุ่มกายใจ เพื่อเติมสุขให้เด็กยากไร้
แมงปอ อีจัน
10 มกราคม 2568

เรื่องเล่าจากเด็กฝึกงานอีจัน กับหน้าที่ ที่ไม่ใช่แค่ทำข่าว แต่เราเป็นผู้ส่งรอยยิ้ม ให้เด็กยากไร้ ทั่วประเทศ กับการทำภารกิจใหญ่ ส่งมอบของขวัญ 5,000 ชิ้น #วันเด็ก2568
พวกเราเป็นเด็กฝึกงานกลุ่มเล็ก ๆ ของอีจัน ที่แม้แต่เราเอง ยังไม่เคยคิด ว่าจะกลายมาเป็น “หัวเรือหลัก” ของโครงการยักษ์ใหญ่อย่าง “โครงการของขวัญ 5,000 ชิ้น ปีที่3” โครงการที่ไม่ได้ทำเพื่อชื่อเสียง แต่ทำเพื่อส่งต่อความสุข ให้กับคนที่ต้องการมันมากที่สุด



โครงการของขวัญ 5,000 ชิ้น เด็กฝึกงานทุกคน เพิ่งจะได้รู้จักโครงการนี้ เรารู้เพียงว่า นี่คือโครงการ ที่จะส่งมอบตุ๊กตา ของขวัญ ของเล่น ให้กับเด็กยากไร้ เด็กด้อยโอกาส ทั่วประเทศ
ตอนแรกที่ได้รับมอบหมายให้ช่วยทำโครงการนี้ เราก็แค่คิดว่า “แค่แจกของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็แค่นั้น”เรายังไม่รู้เลย ว่าอีจัน ทำสิ่งนี้ไปเพื่ออะไร?
กระทั่ง พี่ๆ ไว้ใจ ให้กลุ่มเด็กฝึกงาน มาเป็นหัวเรือหลักในโครงการ
พอทำจริงๆ ทุกอย่างมันไม่ใช่แค่นั้นเลย ทุกอย่างต้องได้ลองคิดเอง ลงมือทำเอง รับของขวัญ แพ็คของขวัญ ไปจนถึงลงพื้นที่ส่งมอบ พี่ๆ ให้เราลองทำทุกอย่างตั้งแต่ต้น…



โดยมีพี่ๆ อีจัน ช่วยเราอีกหลายแรง ทั้งช่วยวางแผน ช่วยให้กำลังใจ ช่วยจัดการงานต่างๆ
ย้อนกลับไปวันที่ได้รับของขวัญ
ผู้ใหญ่ใจดี หอบของมาให้เรา ในงาน #ก้าวเข้าสู่ปีที่9อีจัน หรือเรียกติดปากกันว่า งานวันเกิดอีจัน วันนั้นเราไม่รับกระเช้า แต่เรารับของเล่น ตุ๊กตา เพื่อจะนำไปมอบให้กับเด็กๆ ยากไร้
ผ่านไปแค่วันเดียว ของเล่นกองโต จากผู้ใหญ่ใจดี หลั่งไหลมาสมทบกันจนล้นบ้านอีจัน นี่มันคือน้ำใจ จากสังคมอีจันที่น่ารักมากจริงๆ



เมื่อเราได้ของขวัญมามากพอ ก็ต้องมานั่งแพ็กของขวัญให้เด็กๆ เป้าหมายเดียวของการทำคือ “ให้เด็กที่ได้รับ มีความสุข”
ทุกวันที่เราแพ็คของขวัญกัน เรามือถลอก ปวดหลัง แต่ทุกคนยังยิ้มให้กัน สู้กันต่อไป เพราะเราไม่เคยลืมว่าเรากำลังทำอะไร เรากำลังส่งมอบความหวังให้กับเด็ก ๆ ที่ไม่ได้รับโอกาสเหมือนคนอื่น



เรานั่งอยู่กับกองของเล่น และตุ๊กตาอยู่อย่างนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหนื่อยสุดใจ
ทุกวันที่เราแพ็คของขวัญกัน ทั้งมือถลอก ทั้งปวดหลัง แต่ทุกคนยังยิ้มให้กัน สู้กันต่อไป เพราะเราไม่เคยลืมว่าเรากำลังทำอะไร เรากำลังส่งมอบความหวังให้กับเด็ก ๆ ที่ไม่ได้รับโอกาสเหมือนคนอื่น
กระทั่งถึงวันที่เราลงพื้นที่ไปแจกของขวัญให้เด็ก ๆ เราเห็นเด็ก ๆ ยิ้มตาหยี เปิดกล่องของขวัญด้วยความดีใจ บางคนกอดกล่องไว้แน่นเหมือนกับมันคือสิ่งที่มีค่ามากที่สุดในชีวิต



เรายังจำคำพูดของเพื่อนเด็กฝึกงานคนหนึ่งได้ตอนที่เขาส่งของขวัญให้เด็กคนหนึ่ง
“ไม่ต้องพูดอะไรมากเลยค่ะ แค่เห็นรอยยิ้มของเขาก็รู้แล้วว่าเราทำสำเร็จ”
ในตอนนั้น…เรารู้สึกว่า การให้มันไม่ใช่แค่การมอบสิ่งของ แต่มันคือการส่งต่อความรัก ความหวัง และความสุข
โครงการนี้ไม่ใช่แค่เรื่องของการแจกของขวัญ แต่มันคือการเรียนรู้ที่เราได้รับจากกันและกัน เราคือเด็กฝึกงาน…แต่เราไม่เคยรู้สึกว่าเราคือแค่ “ผู้ช่วย” เพราะเราได้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตการฝึกงานครั้งนี้
ขอบคุณอีจันที่ให้โอกาสเราได้ทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต ขอบคุณทุกคนที่ทำให้โครงการนี้สำเร็จ และขอบคุณเด็ก ๆ ที่ให้เราได้เรียนรู้ว่า “การให้คือการได้รับ”
เราให้ของขวัญไป และได้รับความสุขกลับมา มันอิ่มความสุขจนล้นหัวใจเลย
นี่คือเรื่องราวจากมุมของเด็กฝึกงานอีจัน…จากใจจริงๆ ค่ะ



