ชีวิตคู่ที่โดดเดี่ยว สูญเสียสามี ชรบ.ลำพะยา

migrator

migrator

13 มกราคม 2564

ชีวิตคู่ที่โดดเดี่ยว สูญเสียสามี ชรบ.ลำพะยา

การที่กองบรรณาธิการเพจอีจัน เดินทางมาร่วมงานทำบุญครบรอบ 50 วัน การเสียชีวิตของ ชุดรักษาความปลอดภัยหมู่บ้าน ผู้กล้าแห่งหมู่บ้านลำพะยาทั้ง 15 คน นอกเหนือจากการทำข่าว คือการช่วยเหลือ การมอบความห่วงใย เเละการส่งต่อพลังใจ

ภาพจากอีจัน
หลังเสร็จสิ้นพิธีทำบุญอุทิศส่วนกุศล รำลึกถึง 15 ชรบ.ผู้กล้าลำพะยา เราได้พบคุณเเม่น้อง ผู้สูญเสียสามีในเหตุยิงถล่มฐาน ชรบ. ทันทีที่พบกัน คุณเเม่มีรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้า บ่งบอกถึงความดีใจ ขณะที่เรายิ้มกว้างอย่างส่งพลังใจเเละเข้าไปสวมกอด คุณเเม่ชวนเราไปบ้าน เเล้วบทสนทนาถึงความรู้สึกต่างๆ ที่มีก็เริ่มขึ้น
ภาพจากอีจัน
คำว่าชีวิตคู่ต้องอยู่กันเป็นคู่ เเต่คุณเเม่ใช้ชีวิตคู่อย่างโดดเดี่ยวมา 50 วันเเล้ว แม่น้อง บอกความรู้สึกที่ยังอั้นอยู่ภายในใจให้จันได้ฟัง ว่า ความรู้สึกมันยังเหมือนกับวันที่ 5 6 7 มันย้อนกลับมา มันยังไม่ลืม วันนี้ก็สบายใจขึ้น ได้ทำบุญให้เขารอบหนึ่ง ส่วนทำบุญครบ 100 วัน ยังไม่ได้กำหนด ตลอดระยะเวลา 50 วันที่ผ่านมา เราก็ใช้ชีวิตปกติ แต่แค่สภาพจิตใจของเรามันไม่ปกติ…แค่นั้นเอง
ภาพจากอีจัน

จากที่เราต้องทำทุกอย่างด้วยกันสองคน ตอนนี้ต้องทำใจยอมรับให้ได้ว่า เราต้องทำคนเดียวแล้วนะ อย่างสวนยางพาราที่มีตอนนี้ก็ทิ้งไว้เฉยๆ เพราะว่าไม่มีคนไปกรีด ไปทำ เพราะตอนเขายังอยู่เขาจะทำเอง

การใช้ชีวิตผัวเมีย คือการใช้ชีวิตคู่ พอขาดไปหนึ่งคนก็ไม่ใช่คู่ แม่น้องบอกกับจันว่า สำหรับชีวิตคู่ของแม่น้อง อยู่กันมาแบบรักและเข้าใจกัน มันก็ทำให้ลืมตรงนี้ยาก จากวันแรกที่อยู่ด้วยกัน ต่างคนต่างมีแค่กระเป๋าเสื้อผ้าคนละใบ ใช้ชีวิตอยู่ในกรุงเทพ เป็นเวลากว่า 21 ปี 2 เดือน ขนาดว่าเราไม่เคยมีลูกด้วยกันแต่เราก็ไม่เคยคิดที่จะทิ้งกันไปไหน ทุกวันที่แม่ออกไปขายของ เขาก็โทรถามตลอดว่าเสร็จหรือยัง รอกินข้าวด้วยกันนะ เวลาที่แม่หรือเขาออกไปเจออะไรข้างนอก กลับมาก็จะมาเล่าให้กันฟัง แต่ทุกวันนี้พอไปเจออะไรแล้วก็ไม่รู้จะเอากลับมาเล่าให้ใครฟัง

ภาพจากอีจัน
แม่น้อยบอกกับจัน ตอนนี้ชีวิตของแม่น้อยอยู่กับการนอนกอดความเหงา รูปเขาตั้งแต่วันเผา เพิ่งกล้าเปิดดูก็วันนี้ เพราะเอารูปตั้งหันหน้าเข้าผนัง พยายามทำใจให้ได้ว่ามันไม่มีเขาแล้ว หลังจากได้ฟังแม่น้อยได้บอกเล่าความในใจหลังการจากไป 50 วัน ของสามีคู่ชีวิต ทุกคำพูด ทุกแววตาที่แม่น้อยสื่อสารส่งมา จันเจ็บปวดเข้าไปถึงในใจ อยากจะอยู่กอดแม่น้อยให้ช่วยคลายความเหงาใจ ความเศร้าใจทั้งหมดที่มี แม้จะเป็นเพียงอ้อมกอดช่วงเวลาสั้นๆ แต่จันก็ขอมอบความรัก ความอบอุ่นทั้งหมดที่มี ให้ไปโอบล้อมหัวใจสุดเหงาของแม่น้อยนะคะ