หนุ่มสุดทน เผยสภาพญาติเข้ารักษาโควิด รพ.สนาม สุดท้ายดับ

กฤตจนไม่รู้จะวิกฤตยังไง โควิดในไทย คนติดเชื้อเพิ่มวันละหมื่นราย ไม่มีวี่เเววลดลง คนตายหลักร้อย คนรอรักษาหลักหมื่น ส่วนคนได้รักษาก็ใช่ว่าจะดีหรือวางใจได้

อย่างเช่นเคสนี้ ผู้ใช้เฟซบุ๊กรายหนึ่ง ออกมาโพสต์ถาพเเละข้อความ หลังจากที่เขาสูญเสียญาติ เพราะติดโควิด เเละได้เข้ารักษาที่ รพ.สนามแห่งหนึ่ง เเต่สุดท้ายกลายเป็นความเจ็บปวด เเละความทรงจำที่หดหู่ที่สุด

โดยโพสต์เล่าว่า

นี่หรือคือสถานที่ที่ใช้คำว่า(โรงพยาบาล …) มีการจัดการและการบริหารดูแลได้เพียงแค่นี้หรือคุณถึงใช้คำว่าโรงพยาบาล…นี่คือสภาพของญาติเราเองที่อยู่ในโรงพยาบาลแห่งนี้…ไม่ได้ต้องการเรียกร้องสิ่งใดไม่ได้ต้องการเงินทอง แค่อยากต้องการเผยความเป็นจริงให้ทุกคนรู้ เผื่อจะได้มีการปรับปรุง เปลี่ยนแปลง และแก้ไข ไม่ให้คนข้างหลังที่ต้องเข้าไปเจอสถานการณ์เช่นนี้อีก

กำลังรวบรวมเอกสารและ timeline ทั้งหมด ตั้งแต่ระบบการติดต่อ เพื่อจะเข้ารักษาตัวเพื่อจะหาเตียงเพื่อจะได้ยา ในทุกหน่วยงาน ถูกเบอร์ที่สามารถติดต่อได้ แล้วสุดท้ายต้องมาเจอสภาพเช่นนี้หรือ

ทั้งที่กว่าจะติดต่อได้ผู้ป่วยก็ต้องอยู่ดูแลตัวเอง 11 วัน แล้วที่สำคัญที่ได้ไม่ใช่ได้เพราะหน่วยงานหรือเบอร์ติดต่อทั้งหลาย ได้เพราะมีคุณหมอนายแพทย์คนหนึ่ง ช่วยประสานงานและไฟร์ให้ มันสมควรแล้วหรือที่ท่านต้องมาตายเช่นนี้

#มีคลิปวีดีโอที่บาดใจกว่านี้อีก #พวกผม 2 พี่น้องได้แต่นั่งดูแกผ่าน video call และไม่สามารถทำอะไรได้เลย ติดต่อช่องทางใดไม่ได้เลย

ต่อมาผู้โพสต์อัปเดตว่าอีกว่า

อยากให้ทุกคนหยุดอ่าน และช่วยเหลือในการแชร์ข้อมูลนี้

เพื่อเป็นอุทาหรณ์…และเพื่อเป็นความรู้…ให้กับคนที่มีญาติเป็นผู้ป่วย..ที่กำลังติดโรคร้ายนี้ (โควิด-19)เพื่อเป็นข้อมูลเพื่อจัดการกับระบบการดูแลและรักษา…เพื่อไม่ต้องเป็น…อย่างพวกผมที่ต้องสูญเสียและรู้สึกผิดพลาด..กับตัวพวกผมเอง…และระบบการติดต่อ…เพื่อทำการรักษาที่แสนจะยากเย็นของประเทศไทย…ทั้งเรื่องการติดต่อหมายเลขโทรศัพท์ต่างๆของหน่วยงานรัฐ…หาเตียงเพื่อรักษา…อะไรต่างๆนานาอีกหลายๆอย่างในทุกๆช่องทาง…หรือแม้กระทั่งได้เตียงแล้ว…ไม่สามารถติดตามข้อมูลอาการของผู้ป่วย…ได้เลยเท่าที่ควร…จะมีติดต่อกลับมา…ก็ตอนที่ผู้ป่วยเรามีขั้นโคม่าแล้วโดยไม่แจ้งให้ทราบอาการใดๆ…เลยก่อนหน้านี้เลย…แล้วที่มันเลวร้ายที่สุด…คือเรามีสิทธิ์แค่ติดตามอาการของผู้ป่วย…จากการสอบถามผู้ป่วยของเราเองเท่านั้น…จนวินาทีก่อนแกจะเสียชีวิต…

ต้องมานั่งดูวีดีโอคอลเมื่อเห็นภาพของผู้ป่วยของเราตกเตียง…โดยพวกเราไม่สามารถติดต่อในช่องทางไหนได้เลย…เพื่อทำการประสานเข้าไปในโรงพยาบาลบุษราคัมหรือพอเราติดต่อได้แล้ว…ก็ตอบเราคำเดียวเป็น…แพทเทิร์น…ว่าเดี๋ยวจะส่งคนเข้าไปดู…เราก็รอแล้วรอเล่าบอกญาติเราผ่าน video call แล้วก็โทรประสานนับร้อยสาย…แต่ก็ไม่มีคนรับถึงรับก็ตอบแบบเดิมๆว่าจะส่งคนเข้าไปดู…แต่เราได้แต่นั่งดูกันแล้วไม่มีใครเข้าไปดูและช่วยแกขึ้นจากเตียงเลย…จนสุดท้ายตัวผู้ป่วยเอง…ต้องรวบรวมกำลังครั้งสุดท้าย..เอาตัวของแกเองเพื่อขึ้นแล้วทิ้งตัวลงบนเตียง…,อยากให้ทุกคนลองหลับตาแล้วนึกภาพ..แล้วคิดดูว่าพวกผมที่เป็นลูกหลานเห็นภาพวินาทีนั้น…โดยไม่สามารถทำอะไรหรือติดต่อให้ใครเข้าไปช่วยได้เลย…มันทรมานและบีบหัวใจพวกผมมากแค่ไหน

แม้แต่ผู้ป่วยด้วยกันที่เดินผ่านไปผ่านมาก็ยังไม่มีใครเข้ามาช่วยแกเลย..จนสุดท้ายวีดีโอคอลดับไปเพราะแบตหมด..พวกเราพยายามติดต่อทุกวิธีทางทุกช่องทางที่ทำได้…แต่ก็ไม่เป็นผลใดๆอะไรเลยทั้งนั้น…จนสุดท้าย…จนเย็นจนค่ำคำตอบที่ได้

คือผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นแล้ว พวกเราไม่ได้อยากเรียกร้องสิ่งใด…. เพราะถึงเรียกร้องไป…คนที่เรารักก็ไม่มีทางกลับมา…สิ่งที่เราอยากได้คือ…ระบบการจัด..การระบบกาติดต่อ…เพื่อให้ได้ทราบถึงอาการคนไข้…เพื่อที่จะได้รู้…ได้ทำใจหรือ…ได้เตรียมตัวเตรียมใจ…หรือจะได้สบายใจ…เพื่อดูอาการของญาติตัวเองที่อยู่ในนั้น…ไม่ใช่ติดต่อไม่ได้ถึงติดต่อได้ก็โยนกันไปโยนกันมาแบบนี้..

อยากให้พี่น้องประชาชนท่านใด..ที่มีญาติและเป็นผู้ป่วยอยู่ใน .โรงพยาบาล… และเสียชีวิตไปแล้ว..หรือยังอยู่ก็ตาม..แล้วรู้สึกมีความคิดเห็นเหมือนผม..แล้วอยากแก้ไขในระบบตรงนี้เพื่อเป็นอุทาหรณ์และการปรับปรุงให้กับผู้ป่วยรุ่นหลังเราเพื่อไม่ให้เกิดความสูญเสีย…ติดต่อผมมาใน facebook นี้เพื่อรวบรวมข้อมูล…เพื่อจะช่วยกันแชร์ข้อมูลนี้

เพื่อเปลี่ยนแปลง…ไม่ได้ต้องการเรียกร้องสิ่งอื่นใด…เพื่อเป็นสะพานบุญ…ให้กับญาติและผู้ป่วยรุ่นหลัง…ที่อยู่และหวังว่าระบบการจัดการจะดีกว่านี้…ตั้งแต่ข้างต้นที่รู้ว่าเป็นจนสุดท้าย…ญาติเราเสียชีวิต…โดยพวกเราไม่ได้นิ่งนอนใจเลนแม้สักวินาทีเดียว

สภาพที่เห็นช่างหดหู่หัวใจเหลือเกิน เราไม่รู้ปัญหาเกิดจากอะไร เเต่เราไม่อยากให้เคสเเบบนี้เกิดซ้ำอีกเลย