เศร้า! หลายชีวิตโพสต์ภาพทุกข์ ขนของย้ายออก เมืองพัทยา ไปตั้งหลักหนีวิกฤต

อีจัน 2

อีจัน 2

6 กุมภาพันธ์ 2564

เศร้า! หลายชีวิตโพสต์ภาพทุกข์ ขนของย้ายออก เมืองพัทยา ไปตั้งหลักหนีวิกฤต

เป็นภาพที่อึมครึมความรู้สึกไม่น้อย หลังจากหลายชีวิตในพัทยา เมืองเศรษฐกิจที่เคยเฟื่องฟู ต้องขนข้าวของถอยไปตั้งหลักเพื่อรอวันที่ทุกอย่างกลับมาปกติสุข

วานนี้ 5 ก.พ.2564 กลุ่มเฟซบุ๊ก “พัทยาทอล์ค” ได้มีผู้ใช้เฟซบุ๊กในหลายคน ออกมาโพสต์รูปและข้อความ เก็บข้าวของเครื่องใช้ขึ้นรถกระบะ พร้อมระบุข้อความ “ลาแล้ว พัทยา” รวมถึงภาพตึกแถวและอพาทเมนท์ หลายที่ปิดไปไม่มีคนซื้อไม่มีคนขาย ไม่มีนักท่องเที่ยวเดิน ภาพที่เห็นเงียบสงัด ต่างจากเมืองท่องเที่ยวที่เคยเฟื่องฟูจากเดิมมากๆ

ซึ่งเช่นเดียวกับก่อนหน้านี้ ที่จันมีโอกาสไปเยือน พัทยา จังหวัดชลบุรี และได้พูดคุยกับหลากหลายธุรกิจในเมืองพัทยา บรรยากาศเงียบสงัด หน้าหาดแทบไม่มีคนเล่นน้ำ โรงเเรมเลียบหาด เปิดไม่กี่ที่ เเม้จะมีมาตรการผ่อนปรนให้เปิดเเล้วก็ตาม เพราะเหตุผลสุดเจ็บช้ำ เปิดกับไม่เปิดก็มีค่าไม่ต่างกัน เพราะยังไง คนก็ไม่เข้ามาเที่ยวอยู่ดี ปิดเเบบนี้เซฟเงินค่าน้ำไฟ รอคนเที่ยวมาเยอะเเน่นอนกว่านี้ค่อยว่ากันใหม่ นี่เป็นความคิดของเข้าของกิจการโรงเเรม

จันจึงถามกลับไปด้วยความสงสัย เขาผ่อนปรนมา 2 วันเเล้ว ก็ยังเหมือนเดิมหรอคะ ?

“เขาก็เเย่เราเข้าใจ ลูกค้าบางคนก็มานั่งคลายเครียด เพราะเขาไม่มีเงินมานั่งกินนั่งดื่มเหมือนเเต่ตอนเเล้ว ก็ต้องทนมาเปิดทุกวันแบบนี้เเหละ เพราะเขาไม่ได้สั่งห้าม ก็มานั่งเสี่ยงเอา วันไหนไม่มีคนก็กลับบ้านมือเปล่าเเค่นั้น”

เจ้าของเตียงผ้าใบหาดนาจอมเทียน และหาดพัทยายังบอกจันอีกว่า ถ้าถึงทางตันจริงๆก็คงต้องกลับบ้าน เเต่ถ้ากลับบ้านก็ไม่รู้จะทำอะไร ที่ทำได้ตอนนี้คือ หวังว่าจะมีลูกค้าบ้าง ไว้พอเป็นค่าข้าวค่ากินวันต่อวัน

ตอนนี้ไม่ว่าจะใครก็คงสะอื้นเเละระทมในหัวใจ แบบนี้ไม่ต่างกัน ไม่มีใครรู้ว่าโควิดจะอยู่กับเราอีกนานเเค่ไหน เเต่ตอนนี้บางคนเเทบไม่มีเเรงจะสู้เเล้ว ในภาวนาให้วิกฤติผ่านไปเร็ววัน แม้ความจริงจะตรงกันข้ามเเค่ไหนก็ตาม

จันขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนนะคะ แล้วเราจะผ่านไปด้วยกัน