หดหู่ 5 คน อยู่ห้องเช่า 1 ห้อง ติดโควิดไร้เตียงรักษา

อีจัน 3

อีจัน 3

30 กรกฎาคม 2564

หดหู่ 5 คน อยู่ห้องเช่า 1 ห้อง ติดโควิดไร้เตียงรักษา

เมื่อสิ่งที่ภาวนาในใจ ไม่เคยเป็นผล ขอให้ไม่มีคนติดโควิดเพิ่ม ขอให้มีเเต่คนหายป่วย ทุกอย่างกลับตรงกันข้าม มีเเต่ผู้ป่วยที่วิกฤตที่รอทางรอด ทีมอีจันจึงรอไม่ได้

คืนเดียว 13 เคส รอทางรอด ทีมอีจันไปส่งถังออกซิเจนครบทุกบ้าน ไม่รีรอ เเต่ที่บีบหัวใจที่สุดคงจะเป็นบ้านนี้

บ้านนี้อยู่ พระราม 2 ท่าข้าม ในบ้านมี 5 ชีวิต อยู่ห้องเช่า 1 ห้อง รวมเด็ก 2 คน 8 ขวบกับ 11 ขวบ

น้องน่ารักมาก ไม่รู้ว่ารู้รึเปล่าว่า โควิดมันน่ากลัวเเค่ไหน รู้รึเปล่าว่าไทยกำลีงเผชิญอยู่ในวิกฤต

เด็กทั้ง 2 ยังยืนยิ้ม กระโดดโลดเต้น ชู 2 นิ้วให้กำลังใจเรา ทั้งๆที่ตัวเองอยู่ร่วมห้องกับผู้ป่วยโควิด

หลังเราเอากล่องวางไว่ให้หน้าบ้านเเล้ว คุณลุง เดินเข้ามาข้างรถเรา ใส่เเมสก์ป้องกันตัวเองเต็มกำลังของเขา เดินมาไหว้เรายกใหญ่อยู่ข้างรถ

เด็กน้อยทั้ง 2 ช่วยคุณลุงยก ของที่เราเอาไปให้ทั้งหมดเข้าบ้าน เราเลยโทรไปหาคุณเเม่ เพื่ออธิบายวิธีการใช้เครื่องผลิตออกซิเจนที่ 7-11 สนับสนุนมาให้

“เสียบเต่าเเล้วผมไม่มีไข้ครับ”

ตัวเล็ก บอกเราผ่านทางโทรศัพท์ หลังวัดไข้ จากอุปกรณ์ในกล่อง รอดตาย ที่ or ปตท. สนับสนุนมาให้

เด็กๆตื่นเต้น กับสิ่งที่เราให้ไป

จนเราอธิบายวิธีใช้เครื่องผลิตออกซิเจน ให้เเม่ฟัง แทบไม่รู้เรื่องเพราะเรา เอา ถุงยังชีพ ไข่ไก่ ที่คุณป๊อป วราวุธ เชาหพรรณ พารากอน สนับสนุนมา

Hot Cup กล่องใหญ่กล่องรอดตาย OR ปตท. ไปให้

พร้อมกับขนมที่ลูกเพจอีจันส่งมาให้ทีมได้ทานกัน ก็เเบ่งไปให้น้องๆด้วยบ้านนี้ คุณพ่อ อาการหนักสุด ไอตลอดเวลา จนเหนื่อย จนไม่มีเเรงจะพูด

เเต่เด็กๆก็ยังเจี้ยเเจ๊ว ถามไถ่พ่ออย่างไร้เดียงสาความร่าเริงของน้อง ทำให้ตอน เราพิมพ์ ยังอดยิ้มไม่ได้

นี่แหละน๊า ความไร้เดียงสาของเด็ก

หายไวๆนะคะ เราอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน เราจะผ่านมันไปด้วยกัน